OPMERKING: Deze samenvatting is niet de complete vertegenwoordiging van de oorspronkelijke tekst en dient slechts als een herinnering.

Rechtgeleide Kaliefen – Hazrat Uthman (ra)

Na het reciteren van Tashahhud, Ta’awwudh en Surah al-Fatihah zei Hazrat Mirza Masroor Ahmad (aba) dat hij verder zou gaan met het belichten van incidenten uit het leven van Hazrat Uthman (ra).

Amir Mu’awiyyah’s voorstellen aan Hazrat Uthman (ra)

Zijne Heiligheid (aba) zei dat Hazrat Uthman (ra) zijn laatste Hajj ongeveer een jaar voor zijn overlijden verrichtte. De rebellen waren toen al begonnen met het creëren van hun wanorde. Amir Mu’awiyyah had Hazrat Uthman (ra) vergezeld en stelde voor dat Hazrat Uthman (ra) met hem naar Syrië zou gaan, aangezien de wanorde aan het toenemen was. Hazrat Uthman (ra) antwoordde dat hij onder geen enkele omstandigheid de nabijheid van de Heilige Profeet (s) zou verlaten. Toen stelde Amir Mu’awiyyah voor dat hij een Syrisch leger zou sturen voor Hazrat Uthman’s (ra) bescherming. Hazrat Uthman (ra) antwoordde dat hij niet zou toestaan ​​dat een dergelijke uitgave zou worden gemaakt uit de financiële kas enkel voor zijn bescherming. Toen antwoordde Amir Mu’awiyyah dat de enige reden waarom deze wanorde kon ontstaan was dat seniore metgezellen aanwezig waren in Medina en de rebellen konden denken dat, nadat ze hadden afgerekend met Hazrat Uthman (ra), een van hen de verantwoordelijkheid zou nemen. Hazrat Uthman (ra) zou ze dus moeten wegsturen en hen over verschillende plaatsen moeten verspreiden. Hazrat Uthman (ra) antwoordde dat hij degenen die de Heilige Profeet (vzmh) had verzameld niet kon verspreiden.

Hierop brak Amir Mu’awiyyah in tranen uit en zei dat Hazrat Uthman (ra) op zijn minst zou moeten aankondigen dat, als er iets met hem zou gebeuren, Amir Mu’awiyyah toestemming had om tot vergelding over te gaan. Hazrat Uthman (ra) antwoordde dat wat er ook bestemd was te gebeuren, zou gebeuren, en hij dat hij geen toestemming had dit te doen.

Hazrat Uthman (ra) vermaant de rebellenjagers

Zijne Heiligheid (aba) zei dat terwijl Hazrat Uthman (ra) door de rebellen in zijn eigen huis gevangen werd gehouden, hij tegen de rebellen die hem gevangen hielden zei dat ze hem niet moesten doden. Hij zei dat als ze dat zouden doen, ze nooit samen zouden kunnen bidden, en dat ze ook nooit verenigd zouden zijn in de strijd tegen de vijand. Hij adviseerde hen om niet te vechten. De rebellen namen de woorden echter niet serieus. En dus bad Hazrat Uthman (ra) tot God, dat God zou noteren welke personen zijn huis hadden belegerd en deze opstand hadden veroorzaakt, en dat God hen dienovereenkomstig zou straffen. Er wordt verhaald dat al degenen die aan deze opstand hadden deelgenomen, uiteindelijk allemaal omkwamen.

Zijne Heiligheid (aba) zei dat op de dag dat het huis van Hazrat Uthman (ra) werd belegerd, enkele metgezellen zich bij zijn huis hadden verzameld en erop stonden dat een groep gelovigen aanwezig zou blijven om Hazrat Uthman (ra) te helpen beschermen tegen de rebellen. Hazrat Uthman (ra) zei echter dat niemand zijn bloed mocht worden vergoten alleen voor hem, noch mocht iemand anders het bloed van anderen vergieten alleen voor hem.

Zijne Heiligheid (aba) zei dat Hazrat Uthman (ra) op deze manier, tot het einde, de rebellen niet de geringste mogelijkheid gaf om hun gruwelijke daden en het vechten tegen hem en de gelovigen te rechtvaardigen.

De rebelse marteling van Hazrat Uthman (ra)

Zijne Heiligheid (aba) zei dat, toen de rebellen zagen dat toegewijde Moslims zich hadden verzameld bij de deur van Hazrat Uthman (ra), ze wisten dat het moeilijk zou zijn om zijn huis binnen te komen. Daarop besloten ze het huis van een van de buren binnen te gaan en van daaruit over een muur te klimmen. Toen ze het huis van Hazrat Uthman (ra) binnengingen, troffen ze hem aan terwijl hij de Heilige Koran reciteerde. Hazrat Uthman (ra) wist van tevoren dat dit de dag was waarop hij gemarteld zou worden, en daarom had hij twee mensen aangesteld om de wacht te houden bij de financiële kas, zodat, wat er ook gebeurde, niemand uit de financiële kas kon stelen.

Zijne Heiligheid (aba) zei dat eerst de zoon van Hazrat Abu Bakr (ra) naar voren kwam en Hazrat Uthman (ra) hardhandig aan zijn baard trok. Hierop zei Hazrat Uthman (ra) tegen hem dat als zijn vader (Hazrat Abu Bakr (ra)) had geleefd, hij nooit op deze manier zou hebben gehandeld. Toen hij dit hoorde, ging hij weg en vertrok. De andere rebellen vorderden echter en een van hen sloeg Hazrat Uthman (ra) op het hoofd met een ijzeren staaf, en het bloed begon van zijn hoofd te druppelen. De rebellen schopten zonder enige achting tegen de Heilige Koran die Hazrat Uthman (ra) aan het reciteren was. Het bloed van Hazrat Uthman (ra) viel op het volgende vers:

‘… Allah zal u zeker voldoende zijn tegen hen, want Hij is de Alhorende, de Alwetende.’ (2: 138)

Toen bleven de rebellen hem aanvallen. Ze begonnen met hun zwaarden te slaan. Hazrat Uthman (ra) probeerde zich te verdedigen waardoor zijn hand werd afgesneden. Op dat moment zei Hazrat Uthman (ra) dat dit de hand waarmee voor het eerst de verzen van de Heilige Koran zijn opgeschreven (bij de samenvoeging van de Heilige Koran). Op dat moment kwam de vrouw van Hazrat Uthman (ra) naar voren en ging voor hem staan, maar die rebellen aarzelden niet eens om een ​​vrouw aan te vallen. Bij deze aanval werden haar vingers afgesneden. Daarna bleven ze Hazrat Uthman (ra) aanvallen totdat ze hem martelden. “Voorzeker, wij zijn van Allah en tot Hem zullen wij wederkeren”

Hazrat Uthman’s (ra) onbevreesdheid

Zijne Heiligheid (aba) ging verder met het citeren van de Tweede Kalief (ra) die het incident verhaalde en zei dat, terwijl de rebellen Hazrat Uthman (ra) aanvielen, ze grof taalgebruik gebruikten jegens zijn vrouw, en zelfs verder gingen dan dat door grof taalgebruik te gebruiken jegens Hazrat A’ishah (ra). Maar ondanks dit alles heeft Hazrat Uthman (ra) nooit het martelaarschap gevreesd. Zelfs eerder, toen hij wist dat deze wanorde aan het ontstaan ​​was, ging hij in zijn eentje naar de moskee om te bidden. Zelfs toen hij in zijn eigen huis gevangen zat, gaf hij de metgezellen (ra) de opdracht om terug naar huis te gaan, in plaats van bij hem te blijven om hem te beschermen. Zelfs toen de rebellen zijn huis binnenkwamen, ging hij zonder enige angst door met het reciteren van de Heilige Koran. Toen zelfs de zoon van Hazrat Abu Bakr (ra) naar voren rukte om hem aan te vallen, was hij in staat hem te kalmeren en hem tot rede te brengen. Alle incidenten die tot zijn martelaarschap leidden, laten dus duidelijk zien dat Hazrat Uthman (ra) niet eens de minste vorm van angst had.

Zijne Heiligheid (aba) zei dat mensen pas na het martelaarschap van Hazrat Uthman (ra) het ware belang van Khilafat begonnen te begrijpen. Zijne Heiligheid (aba) legde vervolgens de buitengewone eigenschappen uit die Hazrat Uthman (ra) bezat. Zijne Heiligheid (aba) legde zijn gewaardeerde rang uit, en dat zelfs de Heilige Profeet (s) hem zeer respecteerde. Bijvoorbeeld, eens lag de Heilige Profeet (sa) en Hazrat Abu Bakr (ra) liep naar binnen, maar de Heilige Profeet (sa) bleef liggen. Toen kwam Hazrat Umar (ra) binnen, maar de Heilige Profeet (vzmh) bleef liggen. Toen kwam Hazrat Uthman (ra) naar binnen, en de Heilige Profeet (vzmh) begon onmiddellijk zijn kleding recht te trekken en zei later dat Hazrat Uthman(ra) een man was die een grote bescheidenheid bezat, en dus deed hij dit omdat hij zijn gevoelens in gedachten hield. Hazrat Uthman (ra) was een van die zes mensen aan wie de Heilige Profeet (sa) de blijde tijding van een verheven status gaf, en hij was een van die tien metgezellen aan wie de Heilige Profeet (sa) de blijde tijding van het paradijs gaf.

Zijne Heiligheid (aba) zei dat hij in de toekomst verder zou gaan met het belichten van incidenten uit het leven van Hazrat Uthman (ra).

Gebed voor overledenen

Zijne Heiligheid (aba) zei dat hij de dodengebed (in afwezigheid) zou leiden van de volgende overledenen: Maulvi Muhammad Idrees Sahib, Amina Nayga Kare Sahib, Noohi Kazak Sahib en Farhat Naseem Sahiba.

Samengesteld door Afdeling Isha’at van Majlis Khuddam-ul-Ahmadiyya Nederland

OPMERKING: Deze samenvatting is niet de complete vertegenwoordiging van de oorspronkelijke tekst en dient slechts als een herinnering.

Rechtgeleide Kaliefen – Hazrat Uthman (ra)

Na het reciteren van Tashahhud, Ta’awwudh en Surah al-Fatihah zei Hazrat Mirza Masroor Ahmad (aba) dat hij verder zou gaan met het belichten van incidenten uit het leven van Hazrat Uthman (ra) en de wanorde die destijds ontstond.

Zijne Heiligheid (aba) presenteerde citaten van de Tweede Kalief, Hazrat Mirza Bashiruddin Mahmud Ahmad (ra), die dit onderwerp in detail adresseerdde. De ordeverstoorders probeerden om Hazrat Uthman (ra) afstand te laten doen van zijn mantel van Khilafat, maar Hazrat Uthman (ra) zei dat dit niet mogelijk was. De rebellen gingen twintig dagen door met deze poging, maar Hazrat Uthman (ra) zei dat hij de mantel die hem door God was geschonken niet kon verwijderen. Hij probeerde met de rebellen te redeneren en adviseerde hen hun pogingen te staken. Maar aangezien ze niet wilden ophouden, zei Hazrat Uthman (ra) dat er een tijd zou komen wanneer hij weg was, waarin dezelfde mensen zich zijn tijd zouden herinneren en zouden wensen dat hij niet zo snel was vertrokken, want ze zouden met grote moeilijkheden worden geconfronteerd. Dit is precies wat later het geval zou zijn.

Het huis van Hazrat Uthman (ra) belegerd

Zijne Heiligheid (aba) zei dat, aangezien de rebellen geen succes hadden, zij na twintig dagen besloten Hazrat Uthman (ra) in zijn huis gevangen te houden en alle toevoerlijnen naar hem af te snijden. Ze hoopten daarbij dat Hazrat Uthman (ra) aan hun eisen zou toegeven. Tegelijkertijd begonnen de rebellen ook andere moslims ontberingen toe te brengen, in zo een mate dat niemand ongewapend hun huis durfde te verlaten uit angst voor hun eigen veiligheid. De rebellen hadden zelfs alle watertoevoer naar Hazrat Uthman (ra) afgesloten en dus stuurde hij een buurman om water voor hem te halen.

Hazrat Ali (ra) waarschuwt de belegeraars

Zijne Heiligheid (aba) zei dat toen Hazrat Ali (ra) hiervan hoorde hij naar het huis van Hazrat Uthman (ra) ging en aan de rebellen, die op dat moment het huis belegerden, uitlegde dat de manieren die ze hadden aangenomen verkeerd waren en dat ze hiermee moesten ophouden. De rebellen antwoordden echter aan Hazrat Ali (ra) door te zeggen dat ze niet zouden toestaan ​​dat zelfs een enkele druppel water Hazrat Uthman (ra) zou bereiken. Toen zelfs Hazrat Umm Habibah (ra), een vrouw van de Heilige Profeet (sa), met wat water probeerde te spreken en redeneren met de rebellen, begonnen zij de ezel aan te vallen waarop ze reed en keerden zich op zo’n manier tegen haar, dat als bepaalde Madinieten niet in de buurt waren geweest om redding te brengen, Hazrat Umm Habibah (ra) misschien vertrapt zou worden door de rebellen. Dit was de wijze waarop de rebellen zelfs de vrouw van de Heilige Profeet (sa) behandelden.

Hazrat A’ishah (ra) bereidt zich voor op de Hajj

Zijne Heiligheid (aba) zei dat toen de moslims dit gedrag zagen, de moslims zich realiseerden dat er geen kans was om met deze rebellen te redeneren. Hazrat A’ishah (ra) was op weg naar de Hajj, toen de moslims haar vroegen om toch te blijven en af te zien van haar reis, want dat zou kunnen helpen bij het oplossen van de wanorde. Echter antwoordde Hazrat Aisha (ra) met de vraag of ze wilden dat zij op dezelfde wijze zou worden behandeld als Hazrat Umm Habiba (ra). Op haar weg naar de Hajj ondernam Hazrat A’ishah (ra) echter een poging en deed iets dat de wanorde had kunnen verminderen, namelijk een van hen uitnodigen om samen met haar naar de Hajj te gaan, maar de rebel wees dit aanbod af.

Hazrat Uthman (ra) stuurt een circulaire naar provinciale gouverneurs

Zijne Heiligheid (aba) zei dat Hazrat Uthman (ra) een brief aan moslims schreef waarin hij zei dat er enkelen waren die wanorde onder de moslims wilden creëren. Deze mensen realiseerden zich echter niet dat het God Zelf was die een Kalief aanwijst, zoals Hij heeft beloofd in de Heilige Koran. Bovendien heeft God geboden om vast te houden aan dit touw van Allah, maar deze rebellen negeren dit volledig. Hij zei dat hij de ondergeschikte van de Heilige Profeet (sa) was, en zoals God heeft gezegd in de Heilige Koran, degene die trouw beloofde aan de Heilige Profeet (sa) in feite trouw beloofde aan God. Deze rebellen bleven echter niet trouw aan hun belofte van trouw. Hazrat Uthman (ra) zei dat de rebellen drie eisen aan hem stelden; dat hij op dezelfde manier zou worden berispt voor elke straf die hij iemand had gegeven. Als hij het hier niet mee eens was, zou hij zijn positie van Kalief moeten opgeven. Als hij het hier ook niet mee eens was, dan zouden de rebellen hun mannen sturen en de gemeenschap vertellen te stoppen met gehoorzaam te zijn aan Hazrat Uthman (ra).

Als antwoord op deze eisen zei Hazrat Uthman (ra) dat eerdere Kaliefen nooit werden berispt voor beslissingen die ze namen, maar de rebellen wilden hem wel berispen. Dit betekende enkel dat dit een excuus was om hem te vermoorden. Wat betreft het verlaten van de mantel om de Kalief te zijn zei hij dat ze zijn lichaam konden verminken als ze dat wilden, maar hij zou deze mantel, die hem door God was geschonken, nooit verlaten. Wat de derde kwestie betreft, zei Hazrat Uthman (ra) dat hij nooit iemand dwong om trouw aan hem te beloven. Maar als ze mensen hun eden wilden laten breken, dan zouden ze zelf de gevolgen daarvan op zich afroepen.

De rebellen bekogelden het huis van Hazrat Uthman (ra) met stenen

Zijne Heiligheid (aba) zei dat toen alle andere streken faalden, de rebellen probeerden Hazrat Uthman (ra) aan te zetten tot het nemen van wraak waardoor ze een excuus zouden hebben om tegen hem te vechten. Ze gingen zelfs zo ver dat ze midden in de nacht stenen in zijn huis begonnen te gooien, in de hoop dat iemand in zijn huis een steen naar hen terug zou gooien. Dat zou dan een vrijwaring zijn voor hen om te vechten. Echter had Hazrat Uthman (ra) iedereen de opdracht gegeven om zich te onthouden van represailles in welke vorm dan ook.

Toen ze zagen dat de rebellen een excuus zochten om Hazrat Uthman (ra) te vermoorden, verzamelden moslims zich rond zijn huis en hielden de wacht. Echter was Hazrat Uthman (ra) zo onzelfzuchtig dat hij een leger van 3.000 mannen dat was gekomen om hem te beschermen vertelde dat zij hun levens niet in gevaar moeten brengen, aangezien de rebellen alleen een probleem met hem hadden. Hij wist dat de metgezellen en zoveel als mogelijk andere mensen nodig zouden zijn om de boodschap van de islam in eer te houden en te bevorderen, en daarom verlangde hij niet dat zij hun levens in gevaar zouden brengen. Maar alsnog, telkens wanneer moslims langs zijn huis kwamen, deden ze hun plicht om hun Kalief te beschermen. Bovendien begonnen moslims het woord te verspreiden en elkaar aan te moedigen om op te komen voor de bescherming van de islam. Grote legers van moslims begonnen zich voor te bereiden.

Waardige inspanningen van de metgezellen om de wanorde tegen te gaan

Zijne Heiligheid (aba) zei dat toen de rebellen zagen dat de moslims vastberaden waren om hun kalief te beschermen, begonnen de rebellen rebellen zich zorgen te maken om hun eigen bestwil en bedachten dat ze snel zouden moeten handelen in hun poging om Hazrat Uthman (ra) te doden. Zo vielen de rebellen op een nacht het huis van Hazrat Uthman (ra) aan. Er waren een aantal metgezellen buiten zijn huis die dapper verdedigden. Hazrat Uthman (ra) kwam naar buiten met zijn schild en nam die metgezellen mee naar binnen. Hij vertelde hen dat er grotere doelen waren die ze nog moesten vervullen en dat ze dus niet moesten vechten. Toen sommige metgezellen vertrokken in opdracht van Hazrat Uthman (ra), voelden enkele van de seniore metgezellen dat het hoe dan ook hun plicht was om daar te blijven en hun Kalief te beschermen. De rebellen staken vuur aan en brandden de poort aan de voorzijde van het huis af. Toen ze dit zagen, grepen de overgebleven metgezellen hun wapens en gingen naar de rebellen. Hoewel ze met een klein aantal waren, vochten de metgezellen dapper.

Zijne Heiligheid (aba) zei dat hij deze incidenten in de toekomst zou blijven belichten.

Zijne Heiligheid (aba) deed opnieuw een oproep voor gebeden voor de Ahmadi’s in Pakistan, die geconfronteerd worden met immer verslechterende omstandigheden.

Gebed voor overledenen

Zijne Heiligheid (aba) zei dat hij de dodengebed (in afwezigheid) zou leiden van de volgende dienaren: Maulvi Muhammad Najeeb Khan Sahib, Nazir Ahmad Khadim Sahib, Al Hajj Dr Nana Mustafa Boateng Sahib en Ghulam Nabi Sahib

Samengesteld door Afdeling Isha’at van Majlis Khuddam-ul-Ahmadiyya Nederland

OPMERKING: Deze samenvatting is niet de complete vertegenwoordiging van de oorspronkelijke tekst en dient slechts als een herinnering.

Rechtgeleide Kaliefen – Hazrat Uthman (ra)

Na het reciteren van Tashahhud, Ta’awwudh en Surah al-Fatihah zei Hazrat Mirza Masroor Ahmad (aba) dat hij door zou gaan met het belichten van incidenten uit het leven van Hazrat Uthman (ra).

Zijne Heiligheid (aba) noemde de slag om Sawari die plaatsvond tussen de moslims en de Romeinen. Constantijn zette een leger van 500 schepen op tegen de moslims. Maar uiteindelijk hadden de moslims de overhand. Evenzo benadrukte Zijne Heiligheid (aba) de overwinningen in verschillende regio’s en landen die de moslims in de tijd van Hazrat Uthman (ra) hebben behaald. Dit zijn onder meer plaatsen als Rome, Armenië en Afghanistan. 

De boodschap van de islam bereikt het Indiase subcontinent

Zijne Heiligheid (aba) zei dat de boodschap van de islam ook het Indiase subcontinent bereikte in de tijd van Hazrat Uthman (ra) . Er is overgeleverd dat Hazrat Uthman (ra) legers naar Mukran en Sindh stuurde, waar de moslims de boodschap van de islam konden verspreiden. Evenzo werd een gezant gestuurd naar wat nu Balochistan in Pakistan is, waar de tegenstanders van de islam werden verslagen. Evenzo werd de boodschap van de islam verspreid naar Kabul, waarvan historici zeggen dat het in die tijd ook deel uitmaakte van het Indiase subcontinent.   

Verdeeldheid voorspeld door de Heilige Profeet (sa)

Zijne Heiligheid (aba) zei dat de Heilige Profeet (sa) het feit had voorspeld dat er oppositie zou zijn tegen Hazrat Uthman (ra). De Heilige Profeet (vzmh) zei tegen Hazrat Uthman (ra) dat het zou kunnen zijn dat God hem op een dag een mantel zou schenken om te dragen, en er zouden mensen zijn die zouden willen dat hij het mantel uitdoet. Echter, de Heilige Profeet (vzmh) zei dat als de huichelaars probeerden Hazrat Uthman (ra) deze mantel, die hem door God was gegeven, af te doen, hij die niet moest afdoen. Volgens een andere verhaling vermeldde de Profeet (sa) over een wanorde die spoedig zou ontstaan. Op dat moment liep er een man met bedekte kleding langs. De Profeet (sa) dat wanneer deze wanorde zou ontstaan, zou die persoon zich op het recht geleide pad bevinden.

Zijne Heiligheid (aba) zei dat tijdens de dagen van zijn ziekte de Heilige Profeet (sa) Hazrat Uthman (ra) riep. Zij zaten alleen en de Heilige Profeet (sa) sprak tot hem. Er is overgeleverd dat toen de Heilige Profeet (sa) tot hem sprak, de kleur in zijn gezicht veranderde. Later, op Yaumud Dar (de dag waarop Hazrat Uthman (ra) werd gemarteld) zei Hazrat Uthman (ra) dat de Heilige Profeet (sa) hem had voorspeld en gewaarschuwd over wat er ging gebeuren.         

Zijne Heiligheid (aba) zei dat het in de tijd van Hazrat Uthman (ra) was dat wanorde onder de moslims begon te ontstaan. Zijne Heiligheid (aba) citeerde de Tweede Kalief (ra), die zei dat sommigen ofwel Hazrat Uthman (ra) ofwel Hazrat Ali (ra) de schuld gaven als de reden van deze wanorde, maar Zijne Heiligheid (aba)  legde uit dat een dergelijke claim volkomen onjuist is, want beiden waren grote dienaren van de islam en hadden zulke hoogten van spiritualiteit bereikt dat ze geen enkele daad konden begaan die in tegenspraak zou zijn met de leerstellingen van de islam.    

Bovendien waren de eerste 6 jaar van het kalifaat van Hazrat Uthman (ra) een periode van grote vrede. Hij was ontzagwekkend en onder iedereen enorm gerespecteerd vanwege de grote diensten die hij voor de islam leverde. Hazrat Uthman (ra) stond ook bekend als iemand die de rechten vervulde die aan anderen verschuldigd waren. 

Verspreiding van onheil

Er was een groep mensen die valse dingen over de metgezellen van de Heilige Profeet (sa) verspreidden. Ze gingen de mensen rond en uitten hun klachten aan iedereen die wilde luisteren. Langzaam begon deze groep te groeien en werd gemakkelijk beïnvloed omdat ze in de val zouden lopen zodra ze de islam accepteerden en hun geloof zwak bleek te zijn. Bovendien hadden ze nooit de Heilige Profeet (sa) of zelfs zijn seniore metgezellen (ra) ontmoet of enige tijd met hen doorgebracht, derhalve waren ze gemakkelijk te beïnvloeden. Degenen die deze valsheden verspreidden, waren onder meer een aantal van het Joodse volk en ook de minder geleerde moslims.

Barmhartigheid en wijsheid van Hazrat Uthman (ra)

Gedurende de tijd van Hazrat Uthman (ra) broeide deze wanorde op, maar zelfs de daders van de stoornis accepteerden het feit dat ze deze wanorde niet openlijk zouden kunnen verspreiden terwijl Hazrat Oethman (ra) aan de macht was. Hazrat Uthman (ra) rzamelde deze bewuste mensen evenals de metgezellen (ra). Op dat moment begonnen degenen die deze wanorde waren gestart om vergeving te vragen van Hazrat Uthman (ra). De Metgezellen (ra) zeiden echter dat het zelfs toegestaan ​​zou zijn om degenen te doden die deze wanorde aan het veroorzaken waren. Echter, Hazrat Uthman (ra) zei dat hij hun verontschuldigingen zoud aanvaarden en dat er geen reden was om een dergelijke actie te ondernemen.   

Zijne Heiligheid (aba) zei dat Hazrat Uthman (ra) de verschillende beschuldigingen die tegen hem werden gemaakt door de huichelaars verhelderde. Er was bijvoorbeeld een bewering dat Hazrat Uthman (ra) tijdens het reizen zijn gebeden niet zou verkorten zoals geïnstrueerd door de Heilige Profeet (vzmh). Hazrat Uthman (ra) verhelderde dat dit maar één keer plaatsvond toen hij naar Mina reisde, en hij hoefde zijn gebed daar niet in te korten omdat hij daar eigendommen bezat, en zijn schoonfamilie woonde ook in Mina. Bovendien was een andere aantijging dat hij jongeren op hoge posities zou benoemen. Hij verduidelijkte echter dat hij alleen degenen benoemde die een hoge mate van vroomheid bezaten en de capaciteit hadden om de verantwoordelijkheid van de gegeven positie op zich te nemen.   

Alsnog stonden de Metgezellen (ra) erop dat de mensen die verantwoordelijk waren voor de wanorde zouden worden gedood, maar Hazrat Uthman (ra) zei resoluut dat een dergelijke actie niet zou moeten worden ondernomen, want hij hoopte op de hervorming van die mensen. Dit was het niveau van barmhartigheid getoond door Hazrat Uthman (ra). Helaas deed de getoonde vergeving en barmhartigheid niets bij de huichelaars, en in plaats nam hun onenigheid en de wanorde toe.

Zijne Heiligheid (aba) zei dat hij in de toekomst door zou gaan met het belichten van incidenten uit het leven van Hazrat Uthman (ra). 

Gebed voor overledenen

Zijne Heiligheid (aba) zei dat hij het dodengebed (in afwezigheid) zou leiden van de volgende dienaren: Abdul Qadir Sahib, Akbar Ali Sahib, Khalid Mahmood-ul-Hassan Bhatti Sahib en Mubarak Ahmad Tahir Sahib.

Samengesteld door Afdeling Isha’at van Majlis Khuddam-ul-Ahmadiyya Nederland

OPMERKING: Deze samenvatting is niet de complete vertegenwoordiging van de oorspronkelijke tekst en dient slechts als een herinnering.

Chaudhary Hameedullah Sahib: een ware dienaar van de Islam Ahmadiyya

Na het reciteren van Tashahhud, Ta’awwudh en Surah al-Fatihah, kondigde Zijne Heiligheid, Hazrat Mirza Masroor Ahmad^aba aan dat hij zou spreken over de levenslange dienaar van de Jama’at, ChaudhryHameed-Ullahsahib. Hij was aan het dienen als deWakil-e-‘Ala van Tehrik-e-Jadid. Hij werdin 1934geboren in Qadian. Zijn vader Babu Muhammad Bakshsahibhadvijfjaar voor zijn geboorte Ahmadiyyataanvaard. Hij deed dit naar aanleiding van een droom waarin hij de Heilige Profeet (vzmh) had gezien, die hem aan het begeleiden was om Ahmadiyyat, de ware Islam, te aanvaarden.

Hij heeft zijn basisonderwijs in Qadianafgerond. In 1946 lanceerde Hazrat Musleh Maud (ra) een initiatief voor levenslange toewijding aan het geloof. De moeder van Hameed-Ullahsahib heeft hem toen meegenomen naar Hazrat Musleh Maud (ra) omdat zij wenste haar zoon op te dragen om zijn leven toe te wijden aan het dienen van het geloof. Hazrat Musleh Maud (ra) heeft daarop een aantal instructies gegeven om zijn opleiding voort te zetten, waarna hijin 1949 slaagde voor zijn toelatingsexamen.

Na zijn toelatingsexamen kwam hij naar de Jama’at voor een interview. Hazrat Musleh Maud (ra) heeft zelf dit interview afgenomen. Hierna vervolgde hij zijn universitaire studies. Na af te studeren heeft hij lesgegeven in het Talim-ul-Islam college van 1955 tot 1974.  Vervolgens heeft Hazrat KhalifatulMasih III (ra) hem aangesteld als NazirZiafat. Hij werd alsWakil-e-‘Alaaangesteld in 1982 door Hazrat KhalifatulMasih IV (ra). Daarbovenop diende hij ook als SadrAnsarullah tussen 1982 en 1999 en als Afsar Jalsa Salana vanaf 1973 tot zijn dood. Hij had daarnaast ook de eer omte dienen als voorzitter tijdens de verkiezing van de huidige Khalifa in 2003.

Hij werd aangesteld als Sadr Majlis Khuddam-ul-Ahmadiyya in 1969. Voor hem werd dit ambt uitgevoerd door Hazrat Mirza Tahir Ahmad (ra). Toen heeft Hazrat KhalifatulMasih III (ra) een zeer belangrijke boodschap overgebracht. Hij stelde dat wij nergens stil kunnen blijven staan. Elke persoon die aangesteld wordt voor enige verantwoordelijkheid moet proberen om zijn voorganger te overtreffen. Hameed-Ullahsahib is geen bloedverwant van de Beloofde Messias (as). Iedereen kan deze relatie echter in spirituele zin tot stand brengen door middel van inspanningen en gebed, en elk individu moet trachtenom dergelijke relatie te creëren. Er zijn velen die uitblinken in deze relatie in tegenstelling tot bloedverwanten. De ware relatie van de Beloofde Messias (as) met zijn volgelingen is die van geestelijk verstand. Dit is waarom er wordt gezegd dat profeten geen erfgenamen hebben. Daarom moet eraan herinnerd worden dat de echte relatie in spirituele zin is, zelfs als er geen bloedverwantschap is. Degenen die denken dat rang en eer niet bereikt kunnen worden zonder een bloedverwantschap hebben het dus mis. Evenzo vergissen degenen zich die denken dat we zeker eer zullen ontvangen indien we bloedverwant zijn.

De vrouw van Chaudry Hameed-Ullah sahib heeft in detail geschreven over de persoonlijkheid van haar man aan Hazrat Khalifatul Masih (aba). Ze vertelt dat, “ongeacht welke toelage hij zou ontvangen, hij als eerste chanda (aalmoezen) zou uitgeven. Op gelijke wijze heeft hij mij ook geïnstrueerd om de eerste te zijn om chanda uit te geven wanneer ik ook maar geld zou ontvangen. Dus, ondanks beperkte middelen hebben wij toch comfortabel geleefd dankzij de zegeningen van deze chanda. Hij zou steeds op het aangewezen tijdstip bidden. Hij was ook regelmatig in het aanbieden van het Tahajjud gebed. Ik heb dankzij hem ook deze gewoonte aangenomen. Hij had nooit enige eisen in verband met eten of kledij. Ongeacht wat aan hem zou voorgesteld worden, hij zou het met plezier aanvaarden. Hij zou vaak laat terugkeren van zijn kantoor. Hij zou mij niet storen en warmde zijn eigen eten op. Ik heb ooit tien dagen in het ziekenhuis moeten doorbrengen. Tijdens deze periode is hij aan mijn zijde gebleven en sliep hij zonder enige klacht op de vloer”.

Zijn dochter zegt, “ik heb mijn vader nooit zijn stem horen verheffen tegen onze moeder. Onze vader was onze vriend. In mijn kindertijd bood hij zelfs het Tahajjud-gebed aan in mijn kamer. Hij zou vaak dit couplet van de Beloofde Messias (as) reciteren als een gebed tijdens Tahajjud( بچاناسےفاتٓاتوانا و قادر ے ا) “o Machtige God, bewaar ons voor alle ellende”. Onze vader was een schat van gebeden voor ons”. Zijn zoon schrijft, “onze vader adviseerde ons in het bijzonder over twee zaken: dagelijks gebed en de preek van Hazrat KhalifatulMasih. Wat er ook gezegd werd door de Kalief, je moet proberen je eraan te houden”.

Hazrat KhalifatulMasih (aba) presenteerde vervolgensmeerdere brieven en anecdotes van meerdere ouderen en scholieren van de Jama’at over ChaudryHameed-Ullahsahib. Hazoor (aba) stelde dat al deze feiten waar zijn. “Ik heb ook persoonlijk met hem gewerkt. Hij heeft met nederigheid gewerkt en zachtaardig onderwezen. Na het kalifaat heeft hij alle voorwaarden van zijn Bai’at vervuld en alle geboden en richtingen woord voor woord gevolgd. Moge Allah zijn status verhogen in het Paradijs en de Jama’at zulke hulpvolle handen blijven toekennen. Amin.”

Tot slot maande Hazrat KhalifatulMasih (aba) iedereen aan om te bidden voor de Ahmadi’s in Pakistan. Inzage de voortdurende Corona-pandemie merkte Huzur op dat Ahmadi’s wereldwijd niet genoeg voorzorgsmaatregelen treffen en dat iedereen er meer aandacht aan dient te besteden. Moge Allah deze ziekte doen verdwijnen en gezondheid schenken aan degenen die ziek zijn.

OPMERKING: Deze samenvatting is niet de complete vertegenwoordiging van de oorspronkelijke tekst en dient slechts als een herinnering.

‘Mannen van excellentie: Hazrat Uthman Ibn Affan (ra)’

Na het reciteren van Tashahhud, Ta’awwudh en Surah al-Fatihah, sprak Zijne Heiligheid, Hazrat Mirza Masroor Ahmad^aba over Hazrat Uthman Ibn Affan (ra).

Wanneer de Heilige Profeet (vzmh) vertrok voor de Slag van Zaat-ir-Riqa’ om tegen de Ghatfaan stam te vechten, stelde hij Hazrat Usman (ra) aan als de Emir van Medina tijdens zijn afwezigheid. De Heilige Profeet (vzmh) werd vergezeld door 700 mensen. Er heeft geen gevecht plaatsgevonden. Dit was de eerste keer dat de Moslims Salaat-ul-Khauf (gebed tijdens oorlogsvoering) hadden aangeboden.

Ten tijde van de verovering van Mekka had de Heilige Profeet (vzmh) een algemene amnestie aangekondigd voor alle Mekkanen, met uitzondering van vier mannen en twee vrouwen. Ikrima, de zoon van Abu Jahal, behoorde tot deze vier mannen. Er wordt over hem verteld dat hij uit Mekka vluchtte en door middel van een schip probeerde te ontsnappen. Toen hij echter met een storm geconfronteerd werd bad hij tot Allah om hem te redden en beloofde dat hij dan zou terugkeren en Bai’at zou doen aan de hand van de Heilige Profeet (vzmh). De meer bekende vertelling stelt dat zijn vrouw hem had kunnen bereiken voor hij aan boord ging en hem had verteld dat de Heilige Profeet (vzmh) hem had vergeven. Nadat hij de eed had afgelegd vroeg de Heilige Profeet (vzmh) aan zijn volgelingen om hem tevragen wat hij maar wilde. Hazrat Ikrimah (ra) zei om te bidden voor vergiffenis voor zijn vijandige daden tegenover de Heilige Profeet (vzmh). De Heilige Profeet (vzmh) heeft voor hem gebeden.

Één van deze vier mannen die veroordeeld werd ten tijde van de verovering van Mekka was Abdullah bin Sa’ad bin Abi Sarah. Hij zocht toevlucht bij Hazrat Usman (ra). Hazrat Usman (ra) heeft hem later naar de Heilige Profeet (vzmh) gebracht en voor zijn vergiffenis verzocht, en vroeg hem om de eed af te leggen. Na enige aarzeling heeft de Heilige Profeet (vzmh) dit verzoek ingewilligd. Hazrat Khalifatul Masih (aba) heeft meerdere historische aspecten uitgelegd in verband met dit incident alsook de context ervan.

Hazrat Usman (ra) heeft ontelbare financiële opofferingen gepresenteerd ten tijde van de Slag van Tabuk. Moslims hadden grote nooden de Heilige Profeet (vzmh) had hiervoor een oproep gedaan aan zijn volgelingen. Hazrat Usman (ra) had een karavaan met 100 kamelen die op punt stond om te vertrekken naar Syrië. Zonder aarzelen heeft hij deze overgedragen aan de Heilige Profeet (vzmh). De Heilige Profeet (vzmh) heeft later eentweede oproep gedaan. Hazrat Usman (ra) heeft daarop nogmaals 100 kamelen overhandigd en heeft dit daarna nog een derde keer gedaan na een laatste oproep van de Heilige Profeet (vzmh). De Heilige Profeet (vzmh) zei toen, “Wat Usman hierna ook doet, hij zal door God niet verantwoordelijk worden gehouden”.

Hazrat Usman (ra) heeft bij meerdere gelegenheden financiële opofferingen gebracht. Bij een dergelijke gelegenheid had hij 200 auqiya (onzen) goud gepresenteerd aan de Heilige Profeet (vzmh).De Heilige Profeet (vzmh)heeft vervolgens gebeden met de woorden, “O Allah, wees tevreden met Usman zoals ik tevreden ben met hem”.

Hazrat Musleh Maud (ra) stelde dat de Metgezellen van de Heilige Profeet (vzmh) op verschillende momenten hun huishoudelijke voorwerpen en bezittingen presenteerden voor het welzijn van andere Moslims. Er werd zo ook eens een waterput verkocht omdat de Moslims in nood verkeerden. De Heilige Profeet (vzmh) vroeg of er iemand was die deze beloning zou verdienen? Hazrat Usman (ra) antwoordde daarop, “O Profeet van Allah, ik ben hiervoor aanwezig”. Hij heeft daarop de waterput gekocht en aan de moslims gegeven om te gebruiken. De Heilige Profeet (vzmh) zei, “Usman heeft het paradijs (figuurlijk) gekocht”. Er waren drie incidenten in het leven van Hazrat Usman (ra) waarbij de Heilige Profeet (vzmh) opmerkte dat hij het paradijs had gekocht in ruil voor zijn offers.

Ooit zei de Heilige Profeet (vzmh) tegen Hazrat Usman (ra), “God zal je een hemd verlenen en de hypocrieten zullen proberen om dit van jou af te trekken. Je mag het echter nooit loslaten.” Dit voorspelde het kalifaat van Hazrat Usman (ra).

Hazrat Khalifatul Masih (aba) vermeldde de diensten van Hazrat Usman (ra) gedurende de tijdperken van Hazrat Abu Bakr (ra) en Hazrat Umar (ra). Voor zijn dood had Hazrat Umar (ra) een zevenledig comité samengesteld voor de verkiezing van de volgende kalief. Het comité bestond uit Hazrat Ali(ra), HazratUsman(ra), Hazrat Talha(ra), Hazrat Zubair(ra), Hazrat Sa’ad(ra), Hazrat AbdurRahman(ra)en Hazrat Abdullah ibnUmar(ra) (enkel voor consultatie en niet verkiesbaar). Na een gedetailleerde discussie en consultatie heeft Hazrat AbdurRahman (ra), alsvoorzitter van het comité, Hazrat Usman (ra) genomineerd als kalief.

Tot slot heeft Hazrat KhalifatulMasih (aba) wederom aangemoedigd om te bidden voor de Ahmadi’s in Pakistan.

OPMERKING: Deze samenvatting is niet de complete vertegenwoordiging van de oorspronkelijke tekst en dient slechts als een herinnering.

‘Mannen van excellentie: Hazrat Uthman Ibn Affan (ra)’

Na het reciteren van Tashahhud, Ta’awwudh en Surah al-Fatihah, sprak Zijne Heiligheid, Hazrat Mirza Masroor Ahmad^aba over Hazrat Uthman Ibn Affan (ra).

Hazrat Usman (ra) kon fysiek niet deelnemen aan de Slag van Badr. De Heilige Profeet (vzmh) heeft hem echter een portie van de oorlogsbuit gegeven en hierdoor werd hij dus geteld tot degenen die in Badr gevochten hadden. De reden hiervoor is dat Hazrat Ruqayyah (ra) die de vrouw was van Hazrat Usman (ra) en de dochter was van de Heilige Profeet (vzmh), heel ziek was. De jaar daarop in het derde jaar van Hijra was de Heilige Profeet (vzmh) vertrokken naar Medina voor de Slag van Ghatfaan en hij had Hazrat Usman (ra) als Emir van Medina achtergelaten.

Hazrat Usman (ra) heeft deelgenomen in de Slag van Uhud. Omdat de toegewezen boogschutters hun aangewezen plek verlieten, werden de moslims geconfronteerd met een plotselinge aanval. Dit heeft de meerderheid van de Metgezellen doen verspreiden en er bleven alleen 12 metgezellen achter bij de Heilige Profeet (vzmh). Hazrat Usman (ra) behoorde ook tot de verspreidde Metgezellen met het geloof en de oprechtheid van deze metgezellen in gedachten die zich hadden verspreid in de slag bij Uhud.

Allah heeft een algemene pardon aangekondigd voor hen in de Heilige Koran:

“Voorzeker, diegenen onder u die op de dag waarop de twee scharen elk ander ontmoetten, omkeerden, werden door Satan wegens hun daden aan het wankelen gebracht. Maar Allah heeft het hen vergeven. Voorwaar, Allah is Vergevensgezind, Verdraagzaam.” (3:156)

Hazrat Khalifatul Masih (aa) heeft dan details verteld over het Verdrag van Hudaibiyah. De Heilige Profeet (vzmh) had als intentie om naar Mekka te reizen, gebaseerd op een droom waarin de Heilige Profeet (vzmh) zichzelf en zijn Metgzellen Umrah zag uitvoeren. De Heilige Profeet (vzmh) wense echter ook vechten te vermijden en vestigde bij een plaats genaamd Hudaibiya dichtbij Mekka.

De Heilige Profeet (vzmh) besloot om iemand als zijn ambassadeur te sturen die in Mekka goed gerespecteerd zou zijn. Hiervoor werd Hazrat Usman (ra) geselecteerd, om naar Mekka te gaan en hen te informeren over de vreedzame intenties van de Moslims en dat ze alleen Umrah wensten uit te voeren. Mekka weigerde als zijn eisen. Wanneer hij terug wou keren hebben een aantal kwade mensen Hazrat Usman (ra) en zijn metgezellen gevangen genomen.

Het nieuws bereikte de Moslims dat Hazrat Usman (ra) gemarteld werd. De Heilige Profeet (vzmh) werd heel boos om dit te horen en had de eed afgelegd bij zijn Metgezellen en beloofde in alle omstandigheden te vechten en de rug niet te keren. Deze eedaflegging is bekend als Bai’at Ridhwan. Tijdens deze eedaflegging had de Heilige Profeet (vzmh) één van zijn eigen handen geplaatst over de andere hand en zei dat dit de hand van Usman was. Allah Zegt over deze eedaflegging:

“Voorzeker, Allah had aan de gelovigen welgevallen, toen zij u onder de boom trouw zwoeren en Hij wist wat in hun hart was en Hij zond op hen kalmte neder en Hij beloonde hen met een spoedige overwinning.”(48:19)

Wanneer de Mekkanen over deze eedaflegging en toewijding te weten waren gekomen hebben ze Hazrat Usman (ra) vrijgelaten en waren akkoord gegaan om een vredesgedrag met de Moslims te sluiten en hen toestemming te verlenen om het jaar daarop Umrah te laten uitvoeren.

Tegen het einde heeft Hazrat Khalifatul Mashih (aa) aangemoedigd om te bidden voor de Ahmadi’s van Pakistan.