Vrijdagpreek gehouden in Masjid Mubarak, Islamabad, Tilford, VK

Rechtgeleide kaliefen – Hazrat Abu Bakr(ra)

Na het reciteren van Tashahhud, Ta’awwuz en Surah al-Fatihah, Zijne Heiligheid, bleef Hazrat Mirza Masroor Ahmad(aba) incidenten uit het leven van Hazrat Abu Bakr(ra) belichten.

Aanvaarding van de islam door Hazrat Abu Bakr(ra)

Zijne Heiligheid(aba) zei dat hij eerder de incidenten noemde rond de acceptatie van de Islam door Hazrat Abu Bakr(ra). Het is beschreven dat Hazrat Abu Bakr(ra) een keer, voor de komst van de Heilige Profeet(sa), naar Jemen reisde, waar hij een oudere geleerde ontmoette. Deze geleerde was in staat om nauwkeurig de achtergrond en familiegeschiedenis van Hazrat Abu Bakr(ra) te bepalen. De geleerde vertelde hem toen dat er een profeet zou verschijnen en dat hij zou worden bijgestaan ​​door een jonge en een oudere persoon. Een van de tekenen van de oudere persoon die die profeet zou helpen, was dat hij een teken op zijn buik zou hebben, en toen Hazrat Abu Bakr(ra) zijn kledingstuk verhief, zag de oudere geleerde een zwarte vlek op zijn buik. Hij zei dat hij zeker de oudste was die de komende profeet zou bijstaan. Hij adviseerde hem toen de waarheid nooit te verlaten. Hierna hoorde Hazrat Abu Bakr(ra) over de aanspraak van de Heilige Profeet(sa), en mensen kwamen naar hem toe om zijn mening te vragen. Hazrat Abu Bakr(ra) ging toen naar de Heilige Profeet(sa) en vroeg hem naar zijn aanspraak en welk bewijs hij had. De Heilige Profeet (sa) deelde hem mee dat hij de oudere man kende die hij in Jemen had ontmoet. Toen Hazrat Abu Bakr(ra) vroeg hoe hij hiervan afwist, zei de Heilige Profeet(sa) dat hij werd geïnformeerd door dezelfde engel die op profeten neerdaalde.

Zijne Heiligheid (aba) zei dat in een andere overlevering is beschreven dat toen Hazrat Abu Bakr(ra) naar de Heilige Profeet(sa) ging en zijn aanspraak hoorde, Hazrat Abu Bakr(ra) zei dat hij de Heilige Profeet(sa) nog nooit een leugen had zien vertellen, hij deed goede daden en hij was aardig voor zijn familie. Daarna vroeg hij de Heilige Profeet(sa) om zijn hand uit te strekken zodat hij trouw aan hem kan zweren.

Zijne Heiligheid(aba) zei dat in een andere overlevering is beschreven dat Hazrat Abu Bakr(ra) de Heilige Profeet(sa) vroeg of hij beweerde dat engelen op hem neerdaalden. Als reactie daarop begon de Heilige Profeet(sa), uitleg te geven om te beschrijven wat hij had meegemaakt, om alle twijfels weg te nemen. Hazrat Abu Bakr(ra) verzocht om geen uitleg te geven, in plaats daarvan wilde hij een eenvoudig antwoord op de vraag of de Heilige Profeet(sa) beweerde dat engelen op hem neerdaalden. De Heilige Profeet(sa) antwoordde bevestigend, waarop Hazrat Abu Bakr(ra) hem accepteerde. Hazrat Abu Bakr(ra) zei dat hij geen verklaring wilde, want hij wilde accepteren op basis van wat hij zag, niet op enig bewijs.

Zijne Heiligheid(aba) citeerde Hazrat Mirza Bashiruddin Mahmud Ahmad(ra), die schrijft dat Hazrat Abu Bakr(ra) de Heilige Profeet(sa) accepteerde op basis van één enkele stelling; dit was het feit dat hij de Heilige Profeet (sa) al sinds zijn kinderjaren kende, en hij nooit loog, was nooit ondeugend, noch uitte hij ooit iets gemeens. Dus, Hazrat Abu Bakr(ra) wist dat hij nooit zou liegen. Hazrat Abu Bakr(ra) zei dat als de Heilige Profeet(sa) nooit over mensen had gelogen, waarom zou hij dan over God liegen? Dit is in feite het bewijs van de waarheidsgetrouwheid van de Heilige Profeet(sa), hem gegeven door God, Die de Heilige Profeet(sa) instrueerde om te zeggen:

“Voorzeker, ik heb voordien een heel leven onder u doorgebracht. Wilt gij dan niet begrijpen?” (10:17)

De eigenschappen van Siddiq aannemen

Zijne Heiligheid(aba) citeerde de Beloofde Messias(as) die zei dat de Heilige Profeet(sa) Hazrat Abu Bakr(ra) Siddiq noemde vanwege wat hij in zijn hart bezat. Dus als iemand, in welk tijdperk dan ook, Siddiq wil worden, dan moet hij de kwaliteiten van Hazrat Abu Bakr(ra) overnemen. Een voorbeeld van deze eigenschappen is dat bij het horen van de aanspraak van de Heilige Profeet(sa) op de profeetschap, hij zei dat als dit zijn bewering is, dan moet hij waarachtig zijn. Het was niet nodig voor hem om een ​​of ander wonder te zien, want hij kende de kwaliteiten van de Heilige Profeet(sa), en eenvoudig op basis hiervan wist hij dat alles wat hij zegt waar moest zijn. Toen hij de Heilige Profeet(sa) ontmoette en naar zijn aanspraak informeerde, zei hij dat hij de eerste was die voor hem getuigde.

De eerste man die de Heilige Profeet(sa) accepteerde

Zijne Heiligheid(aba) zei dat er verschillende meningen zijn onder historici over wie de eerste man was die de Heilige Profeet(sa) accepteerde; Hazrat Abu Bakr(ra), Hazrat Ali(ra), of Hazrat Zaid bin Harithah(ra). Er wordt gezegd dat de eerste mannelijke volwassene die de Heilige Profeet(sa) accepteerde, Hazrat Abu Bakr(ra) was, het eerste kind was Hazrat Ali(ra), en de eerste vrijgelaten slaaf die accepteerde was Hazrat Zaid bin Haritha(ra). Zijne Heiligheid(aba) citeerde Hazrat Mirza Bashir Ahmad(ra) die zei dat de eenvoudige oplossing voor deze discussie het feit is dat zowel Hazrat Ali(ra) als Hazrat Zaid bin Harithah(ra) leden waren van het huishouden van de Heilige Profeet(sa) en leefden met hem als zijn eigen kinderen, en als zodanig zouden automatisch hebben aanvaard wat de Heilige Profeet(sa) zei. Dus Hazrat Abu Bakr(ra) was de eerste persoon die de Heilige Profeet(sa) op zichzelf accepteerde.

Predikking van Hazrat Abu Bakr(ra)

Zijne Heiligheid (aba) zei dat er velen waren die de islam accepteerden door de predikkinding van Hazrat Abu Bakr(ra), zoals Hazrat Uthman(ra), Hazrat Zubair bin al-Awwam(ra), Hazrat Abdur Rahman bin Auf(ra), Hazrat Sa’d bin Abi Waqas en Hazrat Talha bin Ubaidullah(ra). Dit waren metgezellen die zouden gaan behoren tot de tien metgezellen die de blijde tijding van het Paradijs kregen.

Verdediging van de Heilige Profeet(sa)

Zijne Heiligheid(aba) zei dat samen met de Heilige Profeet(sa), Hazrat Abu Bakr(ra) ook grote ontberingen moest doorstaan ​​vanwege zijn aanvaarding van de Islam. Het is beschreven dat eens, terwijl de Heilige Profeet(sa) aan het bidden was bij de Heilige Ka’bah, een ongelovige kwam en hem begon te verstikken. Toen Hazrat Abu Bakr(ra) dit zag, snelde hij naar voren en duwde de ongelovige weg van de Heilige Profeet(sa). Hazrat Abu Bakr(ra) vroeg hem, zou hij iemand doden alleen maar omdat hij zei dat zijn Heer Allah is? Bij een andere gelegenheid, toen de ongelovigen de Heilige Profeet(sa) hadden omsingeld, stelde Hazrat Abu Bakr(ra) hen dezelfde vraag; zouden ze iemand vermoorden alleen maar omdat hij zei dat zijn Heer Allah is? Hierop richtten de ongelovigen hun aandacht op Hazrat Abu Bakr(ra) en vielen hem aan.

Zijne Heiligheid(aba) zei dat Hazrat Ali(ra) eens aan de mensen vroeg wie de dapperste persoon was. De mensen antwoordden dat het Hazrat Ali(ra) was. Hazrat Ali(ra) zei dat in feite de moedigste persoon Hazrat Abu Bakr(ra) was, want hij verbleef bij de Heilige Profeet(sa) op de dag van de Slag bij Badr, en geen enkele ongelovige durfde in de buurt van de Heilige Profeet(sa) te komen, want zij zouden eerst door Hazrat Abu Bakr(ra) moeten gaan.

Bevrijding van slaven

Zijne Heiligheid(aba) zei dat toen Hazrat Abu Bakr(ra) de Islam accepteerde, hij 40.000 dirhams had, die hij gebruikte om zeven slaven te bevrijden. Dit was inclusief Hazrat Bilal(ra), die werd gemarteld nadat hij de Islam had aanvaard. Toen hij dit zag, kocht Hazrat Abu Bakr(ra) de vrijheid van Hazrat Bilal(ra).

Zijne Heiligheid(aba) zei dat hij in toekomstige preken door zou gaan met het belichten van de incidenten uit het leven van Hazrat Abu Bakr(ra).

Rechtgeleide kaliefen – Hazrat Abu Bakr ^(ra)

Na het reciteren van Tashahhud, Ta`awwuz en Surah al-Fatihah, zei Zijne Heiligheid, Hazrat Mirza Masroor Ahmad ^(aba) dat hij het leven van Hazrat Abu Bakr ^(ra) zou gaan belichten.

Familieachtergrond van Hazrat Abu Bakr ^(ra)

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat de naam van Hazrat Abu Bakr ^(ra) Abdullah was en de naam van zijn vader was Uthman bin Amir. Zijn algemene benaming was Abu Bakr, en hij was ook bekend onder de namen Ateeq en Siddiq. Er wordt gezegd dat hij werd geboren in 573. Hij was van de stam van de Quraish genaamd Taim bin Murrah. Vóór de Islam was zijn naam Abdul Ka’bah, die de Heilige Profeet ^(sa) later veranderde in Abdullah. Volgens overleveringen was de naam van zijn moeder Salamah bint Sakhr bint Aamir of Lailah bint Sakhr.

Hazrat Abu Bakr’s ^(ra) vader accepteerde de Islam

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat volgens de stamboom van Hazrat Abu Bakr ^(ra), die zeven generaties teruggaat, hij familie was van de Heilige Profeet ^(sa). Evenzo verbond de stamboom van zijn moeder hen als familieleden met de Heilige Profeet^(sa). Beide ouders van Hazrat Abu Bakr ^(ra) accepteerden de Islam. Zijn vader had de Islam niet aanvaard tot de verovering van Mekka, toen hij zijn gezichtsvermogen had verloren. Tijdens de verovering van Mekka, nam Hazrat Abu Bakr ^(ra) zijn vader mee naar de Heilige Profeet ^(sa). Toen hij hem zag, zei de Heilige Profeet ^(sa) dat Hazrat Abu Bakr ^(ra) hem thuis had moeten laten en dat hij hem thuis zou hebben bezocht. Hazrat Abu Bakr ^(ra) zei dat het passender was voor hem om naar de Heilige Profeet ^(sa) te komen dan dat de Heilige Profeet ^(sa) naar hem toe ging. Toen legde de Heilige Profeet ^(sa) zijn hand op de borst bij de vader van Hazrat Abu Bakr ^(ra) en nodigde hem uit tot de Islam, waarop hij de Islam accepteerde.

Hazrat Abu Bakr’s ^(ra) moeder accepteerde de Islam

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat de moeder van Hazrat Abu Bakr ^(ra) een van de meest vooraanstaande mensen was die de Islam accepteerde. Tijdens het tijdperk van Dar-e-Arqam, toen moslims nog in het geheim praktiseerden, stelde Hazrat Abu Bakr ^(ra) op een dag aan de Heilige Profeet ^(sa) voor om naar de Heilige Moskee te gaan. Daar hield Hazrat Abu Bakr ^(ra) in aanwezigheid van de Heilige Profeet ^(sa) een toespraak waarin hij mensen uitnodigde tot de Islam. Hazrat Abu Bakr ^(ra) was na de Heilige Profeet ^(sa) de eerste die in het openbaar sprak over de Islam en mensen uitnodigde tot de Islam. Hierop sloegen de ongelovigen Hazrat Abu Bakr ^(ra) zwaar, waardoor zijn gezicht zo opgezwollen was dat zijn neus niet meer te onderscheiden was. Nadat ze hem hadden meegenomen, was men er zeker van dat hij aan zijn verwondingen zou overlijden. Hij was (eerst) niet in staat om te spreken, maar uiteindelijk aan het einde van de dag, vroeg hij naar de Heilige Profeet ^(sa), maar niemand kon hem antwoorden. Hazrat Abu Bakr ^(ra) vroeg zijn moeder om naar Umm Jamil te gaan en haar te vragen naar de Heilige Profeet ^(sa), aangezien zij moslim was, maar dit niet openbaar had gemaakt. De moeder van Hazrat Abu Bakr ^(ra) ging naar Umm Jamil en bracht haar mee. Ze informeerde Hazrat Abu Bakr ^(ra) dat het goed ging met de Heilige Profeet ^(sa). Later werd Hazrat Abu Bakr ^(ra) met de hulp van zijn moeder meegenomen om de Heilige Profeet ^(sa) te zien. Toen hij in de aanwezigheid van de Heilige Profeet ^(sa) was, werd hij overmand door emotie, en de Heilige Profeet^(sa) kuste Hazrat Abu Bakr ^(ra). Hazrat Abu Bakr ^(ra) vroeg de Heilige Profeet ^(sa) om voor zijn moeder te bidden, waarop hij haar uitnodigde om de Islam te accepteren. Ze accepteerde de uitnodiging van de Heilige Profeet ^(sa) en trad toe tot de Islam.

Titels van Hazrat Abu Bakr^(ra)

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat Hazrat Abu Bakr ^(ra) bekend stond onder de namen Ateeq en Siddiq. Hij werd Ateeq genoemd, omdat een keer de Heilige Profeet ^(sa) tegen hem zei dat hij gered was van het vuur. Zo werd hij bekend onder de titel Ateeq, iemand met uitstekende kwaliteiten. Ateeq betekent ook de oudste of grijsaard en sommigen zeggen dat hij bekend stond onder deze titel, omdat hij altijd uitstekende eigenschappen bezat en een van de eersten was om de Islam te accepteren.

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat Hazrat Abu Bakr ^(ra) ook bekend stond als Siddiq. Het is opgetekend dat hij deze titel zelfs vóór de Islam kreeg, vanwege zijn hoge mate van eerlijkheid. Het is ook opgetekend dat wanneer de Heilige Profeet ^(sa) hem op de hoogte bracht van enig nieuws, hij dit onmiddellijk bevestigde, dus werd hij bekend onder deze titel. Toen de Heilige Profeet ^(sa) bijvoorbeeld het visioen kreeg van de nachtelijke reis waarin hij in een droom reisde naar Jeruzalem, dat ongeveer 1300 kilometer verderop lag, gingen mensen naar Hazrat Abu Bakr ^(ra) en vroegen hem of hij getuige kon zijn van deze bewering van de Heilige Profeet ^(sa). Hazrat Abu Bakr ^(ra) getuigde hier onmiddellijk van en werd zo bekend als Siddiq. Het is zelfs vermeld dat de engel Gabriël de Heilige Profeet ^(sa) informeerde dat Hazrat Abu Bakr ^(ra) zou getuigen van dit visioen, want hij is Siddiq.

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat Hazrat Abu Bakr ^(ra) ook bekend stond als Khalifatu Rasulillah (opvolger van de Boodschapper van Allah). Dit was natuurlijk een titel die hem na het overlijden van de Heilige Profeet ^(sa) werd gegeven. Er wordt ook vermeld dat hij bekend stond als Awwahun, wat zachtmoedig betekent. Een andere titel die aan hem werd gegeven was Ameerush Shakirin (Leider van de dankbaren). Deze titel werd hem gegeven omdat hij zo dankbaar was. Een andere titel werd hem door God gegeven, namelijk Thani Ithnain (één van de twee). Dit was een verwijzing naar de tijd dat Hazrat Abu Bakr ^(ra) bij de Heilige Profeet^(sa) in de grot van Hira was. Een andere titel is Sahibur Rasul (Metgezel van de Boodschapper). Dit verwijst ook naar het moment waarop de Heilige Profeet ^(sa) zijn metgezel in de grot van Hira vertelde zich geen zorgen te maken. Toen deze verzen werden gereciteerd, begon Hazrat Abu Bakr ^(ra) te huilen en zei dat hij die metgezel was waarnaar verwezen werd. Hij stond ook bekend als Adam-e-Thani (de Tweede Adam), een titel die hem door de Beloofde Messias ^(as) is gegeven. Hazrat Abu Bakr ^(ra) wordt ook in geschiedenisboeken vermeld als Khalilur Rasul (Vriend van de Boodschapper). Het is opgetekend dat de Heilige Profeet ^(sa) zei dat als hij een Khalil (hechte vriend) zou hebben, het Hazrat Abu Bakr ^(ra) zou zijn. De Beloofde Messias (as) verduidelijkte deze verklaring. Hij zei dat Hazrat Abu Bakr ^(ra) natuurlijk al een vriend van de Heilige Profeet ^(sa) was, maar Khalil verwijst naar het (figuurlijk) één worden met iemand, of iemand die zich in de ander verdiept. Dit is de nabijheid die gereserveerd is voor iemands relatie met God en dit kan met niemand worden gedeeld. Dus, de Heilige Profeet ^(sa) zei dat indien dit mogelijk was geweest voor andere mensen, dan zou het voor Hazrat Abu Bakr ^(ra) zijn geweest.

Zijne Heiligheid ^(aba) zei met betrekking tot zijn titel van Abu Bakr, dat Bakr kan verwijzen naar een jonge kameel. Omdat hij een passie had en bedreven was in het hoeden van kamelen, werd hij bekend als Abu Bakr. Bakara verwijst ook naar snel zijn en hij werd zo bekend omdat hij de eerste was die de Islam accepteerde. Hij was een van de voornaamste voorbeelden van uitstekende kwaliteiten.

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat Hazrat Abu Bakr ^(ra) een lichte huidskleur had en een licht postuur. Zijn rug was licht gebogen, zijn ogen iets ingevallen en hij had een hoog voorhoofd.

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat zelfs voordat hij de Islam accepteerde, hij als een eervol persoon werd beschouwd. Hij was een zakenman en had een uitstekende moraal. Mensen kwamen vaak naar hem toe voor advies over verschillende zaken. Hij werd bekend als een van de meest succesvolle zakenlieden van Arabië. Hij behoorde tot de meest vrome mensen en was buitengewoon vrijgevig. Hij was bij iedereen geliefd en hield goed gezelschap. Het is opgetekend dat hij buitengewoon goed geïnformeerd was in de interpretatie van dromen. Ibn Sirin zegt dat na de Heilige Profeet ^(sa), Hazrat Abu Bakr ^(ra) het meest bedreven was in dit opzicht.

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat de Mekkanen Hazrat Abu Bakr ^(ra) als de beste onder hen beschouwden en met hem hebben overlegd over verschillende zaken. Hij maakte ook deel uit van Hilful Fudhul, een groep die was gevormd om de onderdrukten te helpen en om altijd gerechtigheid te handhaven. Dit was dezelfde groep waar de Heilige Profeet ^(sa) ook deel van uitmaakte.

Deugden van Hazrat Abu Bakr ^(ra) voorafgaand aan de komst van de Islam

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat zelfs vóór de Islam, Hazrat Abu Bakr ^(ra) niet deed aan afgodenaanbidding en boog zich nooit neer voor een afgod. Hij was ook afkerig van het gebruik van alcohol en gebruikte het zelfs vóór de tijd van de Islam nooit. Toen hem werd gevraagd waarom hij nooit alcohol dronk, zei hij dat het was omdat hij zich bewust was van zijn eer en vroomheid, die niet kunnen worden gehandhaafd door iemand die alcohol drinkt.

Zijne Heiligheid ^(aba) zei met betrekking tot de aanvaarding van de Islam door Hazrat Abu Bakr ^(ra) het volgende. Hazrat Abu Bakr ^(ra) hoorde dat de echtgenoot van Khadijah beweerde een profeet te zijn zoals Mozes ^(as). Hazrat Abu Bakr ^(ra) ging naar de Heilige Profeet ^(sa) en accepteerde hem. Het is ook opgetekend dat vóór de komst van de Heilige Profeet ^(sa), Hazrat Abu Bakr ^(ra) in een droom zag dat de maan was neergedaald in Mekka, waarop deze uiteenspatte en zijn stukken verspreid raakten in elk huis. Vervolgens vielen alle stukken in zijn schoot. Toen hij vroeg naar de interpretatie ervan, werd hem verteld dat de boodschapper die werd verwacht, spoedig zou komen en Hazrat Abu Bakr ^(ra) zou zijn belangrijkste volgeling zijn.

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat hij het leven van Hazrat Abu Bakr^(ra) in toekomstige preken zou blijven belichten.

OPMERKING: Deze samenvatting is niet de complete vertegenwoordiging van de oorspronkelijke tekst en dient slechts als een herinnering.

Na het reciteren van Tashahhud, Ta’awwuz en Surah al-Fatihah, zei Zijne Heiligheid, Hazrat Mirza Masroor Ahmad(aba) dat Hazrat Umar(ra) veel respect had voor degenen die kennis hadden van de Heilige Koran, ongeacht of ze jong of oud.

Zijne Heiligheid (aba) zei dat er een keer iemand naar Hazrat Umar (ra) kwam en klaagde dat hij mensen niet genoeg welvaart gaf, noch dat hij rechtvaardig besliste in zaken die de welvaart aangaan. Dit bracht Hazrat Umar (ra) van streek. Een van zijn adviseurs, Hurr bin Qais, zei dat het volgende aan de Heilige Profeet (sa) werd opgedragen in de Heilige Koran:

“Neig u tot vergiffenis en spoor tot vriendelijkheid aan en wend u van de onwetenden af.” (Heilige Koran, 7:200) 

Hurr bin Qais zei dat deze persoon zeker onwetend was. Toen hij aan deze verzen werd herinnerd, ondernam Hazrat Umar(ra) geen actie tegen die persoon.

Zijne Heiligheid (aba) zei dat er een keer een leider naar Hazrat Umar (ra) kwam en hij aangaf dat hij het niet leuk vond dat een tienjarig kind ook in zo’n hoogwaardig gezelschap zat. Later diende zich een moment aan waarop Hazrat Umar (ra) ontevreden werd over iets dat deze leider deed. Datzelfde tienjarige kind las het volgende:

“en zij, die toorn onderdrukken” (Heilige Koran,3:135)

Het kind las toen ook:

“en wend u van de onwetenden af.” (Heilige Koran, 7:200) 

Het kind zei dat deze persoon zeker onwetend was. Bij het horen van de woorden van de Heilige Koran, bleef Hazrat Umar(ra) stil. Toen kreeg de bewuste leider te horen dat dezelfde tienjarige jongen op wie hij neerkeek degene was die hem had gered.

Zijne Heiligheid (aba) zei dat wanneer zaken aan Hazrat Umar (ra) zouden worden voorgelegd, hij ook kinderen zou raadplegen om hun geest in scherpte te ontwikkelen.

Voorzichtigheid in zaken die betrekking hebben op de staatskas

Zijne Heiligheid (aba) zei dat Hazrat Umar (ra) uiterst voorzichtig was als het ging om de middelen van de staatskas. Eens kreeg Hazrat Umar(ra) wat melk te drinken, wat hij erg lekker vond. Hij vroeg zich af waar deze melk vandaan kwam. De persoon vertelde hem dat dit melk betrof van de kamelen die als Zakat waren gegeven. Toen Hazrat Umar(ra) dit hoorde, braakte Hazrat Umar(ra) de melk uit en zei dat hij de middelen van Zakat niet kon consumeren.

Zijne Heiligheid (aba) zei dat Hazrat Umar (ra) ooit ziek was en hem werd voorgeschreven om honing te gebruiken. Er zat wat honing in de staatskas. Hazrat Umar (ra) stond bij de preekstoel en zei tegen de mensen dat hij die honing alleen zou gebruiken als zij dat toestonden. Dit dezen zij en pas daarna gebruikte hij de honing uit de staatskas.

Zijne Heiligheid (aba) zei dat het ooit extreem heet was buiten, zo erg dat het moeilijk zou zijn om op te staan ​​en zelfs de deur te openen. In deze hitte werd Hazrat Uthman(ra) geïnformeerd dat er iemand buiten liep. Toen die persoon dichterbij kwam, zag Hazrat Uthman(ra) dat het Hazrat Umar(ra) was. Toen hij informeerde wat hij buiten aan het doen was in zo’n extreme hitte, zei Hazrat Umar(ra) dat een kameel uit de schatkamer was losgeraakt en dat hij ernaar aan het zoeken was.

Eerlijk omgaan met mensen

Zijne Heiligheid (aba) zei dat Hazrat Umar (ra) altijd rechtvaardig zou zijn. Eens kwamen een Joods persoon en een Moslim persoon die ruzie hadden naar Hazrat Umar(ra). Hazrat Umar(ra) hoorde hun zaak aan en vond dat de Joodse man gelijk had, en dus besloot hij in zijn voordeel. Bij een andere gelegenheid ging een Egyptische man naar Hazrat Umar(ra) en zei dat hij met de zoon van Hazrat Amr bin ‘Aas(ra) had gereden en hem in de race had verslagen. Hierop begon hij hem te slaan en zei dat hij de zoon was van een gerespecteerd persoon. Toen hij dit hoorde, riep Hazrat Umar (ra) Hazrat Amr bin ‘Aas en zijn zoon op, en toen vertelde Hazrat Umar (ra) de Egyptenaar dat hij nu de zoon van Hazrat Amr bin ‘Aas in ruil daarvoor kon slaan.

Hoog niveau van verdraagzaamheid

Zijne Heiligheid (aba) zei dat Hazrat Umar (ra) erg verdraagzaam was. Eens zei hij in een preek dat als iemand enige tekortkomingen in hem zag, ze het moesten rechtzetten. Een persoon stond op en zei dat als hij enige tekortkoming in hem zou vinden, hij het zou rechtzetten met zijn zwaard. Hazrat Umar (ra) dankte God dat er iemand was die hem zou corrigeren met zijn zwaard.

Zijne Heiligheid (aba) zei dat eens een persoon naar Hazrat Umar(ra) ging en voor een menigte tegen Hazrat Umar(ra) zei dat hij God moest vrezen. De aanwezigen wilden hem het zwijgen opleggen, maar Hazrat Umar (ra) zei dat als hij iets wilde zeggen, hij dan openlijk moest spreken.

Godsdienstvrijheid handhaven

Zijne Heiligheid (aba) zei dat Hazrat Umar (ra) zeer bewust was van religieuze vrijheid. Eens ging een oudere Christelijke vrouw naar Hazrat Umar(ra) toe. Hazrat Umar(ra) spoorde haar aan om de islam te accepteren omdat ze beschermd zou worden. Ze antwoordde dat ze bejaard was en haar overlijden naderde. Dus vervulde Hazrat Umar(ra) haar behoefte, en kreeg later berouw, uit angst dat ze wellicht zou hebben opgevat dat hij misbruik maakte van de behoefte en haar dwong om de islam te accepteren. Hij bad tot God en zei dat hij haar alleen het rechte pad wees, maar haar niet wilde dwingen. Dit was de mate waarin hij zich bewust was van de godsdienstvrijheid.

Zorg voor dieren

Zijne Heiligheid(aba) zei dat Hazrat Umar(ra) ook om dieren gaf. Eens inspecteerde Hazrat Umar(ra) enkele kamelen die waren vastgebonden. Hij vroeg de eigenaren of ze echt om hun dieren gaven? Indien zo, dan hadden ze hen beter los moeten laten zodat ze vrij konden  grazen.

Een dag van twee Eid’s

Zijne Heiligheid (aba) zei dat eens een Joodse man naar Hazrat Umar (ra) ging en zei dat er een vers in de Koran was dat, als het aan het Joodse volk was geopenbaard, ze heel blij zouden zijn en het herdacht zouden hebben als een dag van Eid. Het vers luidde:

“Vandaag heb Ik uw religie voor u vervolmaakt en Mijn gunst aan u voltooid en voor u de islam als religie gekozen. Maar wie door honger wordt gedwongen, zonder moedwillig geneigd te zijn tot zonde, voorzeker, Allah is Vergevensgezind en Genadevol.” (5:4)

Nu heb Ik uw godsdienst voor u vervolmaakt, Mijn gunst aan u voltooid en de Islam voor u als godsdienst gekozen. Maar wie door honger wordt gedwongen zonder dat hij tot de zonde is geneigd, voorzeker, Allah is Vergevensgezind, Genadevol. (Heilige Koran, 5:4)

Hazrat Umar (ra) antwoordde hem door te zeggen dat dit vers werd geopenbaard op een dag van twee Eids; op een vrijdag en op de Dag van Arafah.

Zijne Heiligheid (aba) zei dat mensen zouden zeggen dat Satan tijdens het tijdperk van Hazrat Umar (ra) geketend was, en na het martelaarschap van Hazrat Umar (ra) werd Satan losgelaten en ongebreideld.

Liefde voor poëzie

Zijne Heiligheid (aba) zei dat het in de geschiedenis is vastgelegd dat Hazrat Umar (ra) een speciale affiniteit had met poëzie. Wanneer zaken aan Hazrat Umar(ra) werden voorgelegd, terwijl hij uitleg gaf, citeerde Hazrat Umar(ra) relevante gedichten. Hij citeerde poëzie die in overeenstemming was met de islamitische leer en de islamitische manier van leven. Hij zou ook anderen aanmoedigen om ook poëtische coupletten uit het hoofd te leren. Hazrat Umar(ra) verfijnde ook de Arabische poëzie. Het was bijvoorbeeld gebruikelijk om vrouwen in gedichten te noemen en de liefde voor hen te verklaren. Hazrat Umar (ra) heeft deze praktijk uitgeroeid en hierop een straf bepaald.

Zijne Heiligheid (aba) citeerde de Beloofde Messias(a) die de gewaardeerde rang van Hazrat Umar(ra) samen met de andere Rechtsgeleide Kaliefen benadrukte.

Zijne Heiligheid (aba) zei dat de reeks vrijdagpreken over het leven van Hazrat Umar (ra) nu voltooid was. Zijne Heiligheid (aba) zei dat hij met Gods genade in de toekomst zal beginnen met de reeks preken over het leven van Hazrat Abu Bakr(ra).

OPMERKING: Deze samenvatting is niet de complete vertegenwoordiging van de oorspronkelijke tekst en dient slechts als een herinnering.

Rechtgeleide Kaliefen – Hazrat Umar ibn al-Khaṭṭāb (ra)

Na het reciteren van Tashahhud, Ta’awwuz en Surah al-Fatihah, zei Zijne Heiligheid, Hazrat Mirza Masroor Ahmad (aba) dat hij zou doorgaan met het belichten van incidenten uit het leven van Hazrat Umar (ra).

De verovering van Damascus

Zijne Heiligheid (aba) zei dat Damascus gedurende enkele maanden werd belegerd tijdens de tijd van Hazrat Abu Bakr(ra), en uiteindelijk, kort na de ondergang van Hazrat Abu Bakr(ra), behaalden de moslims de overwinning in Damascus. Zijne Heiligheid (aba) heeft enkele incidenten beschreven die plaatsvonden na de overwinning van Damascus, zoals plaatsgevonden tijdens de tijd van Hazrat Umar (ra).

De slag bij Fahl

Zijne Heiligheid (aba) zei dat een plaats genaamd Fahl, een plaats in Syrië, ook werd veroverd tijdens de tijd van Hazrat Umar (ra). Hazrat Umar(ra) had geïnstrueerd dat de moslims zich eerst moesten concentreren op de verovering van Damascus, en als ze daarin slaagden, dan moesten ze naar Fahl gaan. Toen deze landen eenmaal waren veroverd en de moslims zegevierden over de Romeinen, instrueerde Hazrat Umar(ra) dat de gronden onder de hoede van hun eigenaren moesten worden gelaten. Slechts een deel van de grond zou worden gebruikt voor het bouwen van moskeeën, maar anders dan dat zouden de eigenaren hun land behouden.

Zijne Heiligheid (aba) zei dat Besan ook werd veroverd tijdens de tijd van Hazrat Umar (ra). Na de overwinning van Fahl vestigden de moslims hun kamp buiten Besan. Tegen die tijd had het nieuws over de verliezen die de Romeinen leden tegen de moslims zich verspreid. De moslims belegerden Besan een paar dagen, waarna een paar mensen kwamen vechten en werden verslagen. De rest van de bevolking van Besan stemde in met de voorwaarden van een verdrag.

De verovering van Tabariyyah

Zijne Heiligheid (aba) zei dat Tabariyyah ook werd veroverd tijdens de tijd van Hazrat Umar (ra). Toen Tabariyyah was veroverd, verzochten ze om voor Shurahbil te worden gebracht, dezelfde persoon die de veroveringen van Fehl en Besan leidde, om tot overeenstemming te komen. Ze kwamen dezelfde voorwaarden overeen die werden afgesproken met de mensen van Damascus, samen met de voorwaarde dat de helft van de huizen in de steden en dorpen zou worden leeggemaakt zodat moslims ze konden bewonen.

De verovering van Homs

Zijne Heiligheid (aba) zei dat Homs ook werd veroverd tijdens de tijd van Hazrat Umar (ra). Dit was een bekende plaats in Syrië en had een grote betekenis. De mensen van Homs kwamen zelf voorwaarts om de moslims te bevechten, wat uiteindelijk resulteerde in hun nederlaag. Het weer was in die tijd koud en de Romeinen geloofden dat de moslims niet lang in een open gebied zouden kunnen strijden. Het is opgetekend dat de Romeinen leren schoenen hadden, maar hun voeten zouden bevriezen, terwijl de moslims alleen normale schoenen zouden hebben. Ondanks de kou bleven de moslims echter resoluut, en toen de kou voorbij was en de Romeinen beseften dat de moslims niet verslagen konden worden, verzochten de mensen van Homs om een verdrag.

De slag bij Marj-ur-Rum

Zijne Heiligheid (aba) zei dat Marj-ur-Rum ook werd veroverd tijdens de tijd van Hazrat Umar (ra). De moslims vochten ondanks het koude weer en velen van hen verzorgden wonden. Er volgde een strijd waarin de moslims zegevierden en de enige mensen die overbleven waren degenen die vluchtten. Als buit ontvingen moslims rijdieren, harnassen en kleding.

Zijne Heiligheid (aba) zei dat na de overwinning van Marj-ur-Rum, Hamat ook werd veroverd door de moslims. De mensen van Hamat stemden in met de voorwaarden van een verdrag. Toen gingen de moslims verder met het veroveren van Salamiya.

De verovering van Lazica

Zijne Heiligheid (aba) zei dat de moslims vervolgens Lazica gingen veroveren. Toen de mensen van Lazica de moslims zagen naderen, sloten ze elke toegang tot hun stad af en begonnen voorbereidingen te treffen om te vechten. De moslims belegerden de stad. Hazrat Abu Ubaidah (ra) bepaalde dat het leggen van een beleg erg lang zou duren, en zelfs dan zou de overwinning niet gegarandeerd zijn. Daarom bedacht Hazrat Abu Ubaidah (ra) een plan, waarbij verschillende greppels werden gegraven, die zowel een paard als zijn berijder konden verbergen. De volgende ochtend, toen de mensen van Lazica de moslims niet langer konden zien, werden ze blij en kwamen naar buiten, waarna de moslims de stad konden binnengaan en haar konden veroveren. Zo sloten de mensen van Lazica een verdrag met de moslims. Ze konden het eigendom van hun kasteel behouden, waarna de moslims er een moskee naast zouden bouwen.

De verovering van Qinnasrin

Zijne Heiligheid (aba) zei dat de moslims vervolgens Qinnasrin gingen veroveren. De mensen van Qinnasrin hadden hun kamp buiten hun stad gelegerd om tegen de moslims te vechten. Uiteindelijk bleken de moslims over hen te zegevieren en werd er een verdrag gesloten. Sommigen gingen de stad binnen en sloten zichzelf op. Hazrat Khalid bin Walid (ra) vertelde hen dat God de moslims in staat zou stellen hen te bereiken of dat God hen naar de moslims zou brengen, en dat hun snode plannen zinloos waren. Uiteindelijk zagen ze hun schuld in en gaven zich over. Vanwege wat er gebeurd was, werd bepaald dat het alleen maar rechtvaardig zou zijn om hun kastelen af te breken. Vervolgens kregen de inwoners van Qinnasrin de verzekering van veiligheid, konden zij hun landen behouden en werd slechts een deel van de grond door de moslims gebruikt om moskeeën te bouwen.

De verovering in Caesarea

Zijne Heiligheid (aba) zei dat er toen de verovering in Caesarea was. Hazrat Umar(ra) stuurde Yazid bin Abi Sufyan met 17,000 Moslims die ook Caesarea belegerden, wat in die tijd een grote stad was en werd bewaakt door een groot Romeins leger. De Romeinen vielen de Moslims aan maar hadden geen succes en het resultaat was dat 80.000 van hun soldaten in de strijd werden gedood, en met inbegrip van degenen die vluchtten, liep dit aantal op tot 100.000. Hazrat Ubadah bin Samit(ra), een Metgezel die deelnam aan de Slag van Badr, nam ook deel aan deze slag. Hij handelde met grote dapperheid en moedigde de moslims aan en vertelde hen dat telkens wanneer hij moslims in de strijd leidde, zij altijd overwinnaars waren. Hij zei dat hij in de voorhoede zou blijven, bereid om zijn leven op te geven indien nodig. Het resultaat was dat de moslims op inspirerende wijze vochten tegen de Romeinen en zegevierend bleken.

Zijne Heiligheid (aba) zei dat hij in toekomstige preken door zou gaan met het belichten van incidenten uit het leven van Hazrat Umar(ra).

Gebed voor oveledenen

Huzoor (aba) zei dat hij de begrafenisgebeden van de volgende overleden leden zou leiden.

Khadijah Sahiba echtgenote van Molvi K. Muhammad Alvi Sahib, voormalig missionaris van Kerala. Ze is enkele dagen geleden overleden. Ze bezat veel goede eigenschappen. Ze wordt overleefd door twee zonen en vijf dochters. Zijne Heiligheid (aba) bad dat Allah haar met vergeving en genade zou behandelen.

Malik Sultan Rashid Khan Sahib is in de nacht van 22 op 23 augustus overleden. Zijn vader accepteerde Ahmadiyyat van de Tweede Khalifa (ra). Malik Sultan Rashid Khan Sahib diende als de Amir van het Attak-district. Hij gaf voorrang aan zijn geloof ten opzichte van de hele wereld. Hij stond altijd klaar en stond in de voorhoede van de gemeenschap. Hij had een diepe liefde voor het Khilafat en was gevorderd in spiritualiteit en zijn verbinding met God, maar hij zei nooit zulke dingen tegen anderen. Er waren verschillende huishoudens die financieel werden ondersteund door Malik Sultan Rashid Khan. Hij had een passie voor het verspreiden van de boodschap en door zijn inspanningen werden veel mensen naar de waarheid geleid. Hij bracht veel tijd in afzondering door om te bidden en te smeken tot zijn Heer. Hij bezat veel kennis en had de boeken van de Beloofde Messias(a) gelezen. Zijne Heiligheid (aba) zei dat hij vele grote en deugdzame kwaliteiten bezat. Zijne Heiligheid (aba) bad dat Allah hem met genade en vergiffenis zou behandelen.

Abdul Quyyum Sahib uit Indonesië die enkele dagn geleden is is overleden. Hij was de zoon van Abdul Wahid Samatri Sahib, de eerste niet-Indiase en niet-Pakistaanse missionaris. Hij behaalde een Master in Petroleum Economics en zou later in verschillende hoedanigheden in zijn vakgebied werken. Na zijn pensioneren behaalde hij een PhD in Chemical Engineering. Hij diende zijn land op vele manieren. Hij stelde de regering een formule voor vloeibaar aardgas voor, die de regering zou helpen een winst van $ 110 miljard te maken. Zijne Heiligheid (aba) zei dat op deze manier, zelfs in landen waar Ahmadi’s worden vervolgd, Ahmadi’s hun land op het hoogste niveau blijven dienen. Hij ontving diverse onderscheidingen van de overheid en kreeg vanwege zijn grote verdiensten een militaire begrafenis. Hij was erg zorgzaam en respectvol voor zowel zijn familie als de missionarissen van de Gemeenschap. Hij was ook erg aardig voor degenen die onder hem werkten. In feite was het te danken aan zijn vriendelijke behandeling dat één persoon ertoe werd gebracht de boeken van de Beloofde Messias(a) te lezen en later Ahmadiyyat accepteerde. Hij hield veel van de gemeenschap en van het Khilafat. Hij liep voorop bij het brengen van elk offer of hulp die nodig was. Toen de Vierde Khalifa (r) naar Indonesië reisde, verbleef hij in zijn huis. Hij verborg nooit het feit dat hij een Ahmadi was en bleef hier altijd trots op. Hij heeft grote diensten bewezen en financiële offers gebracht bij de bouw van moskeeën, pensions en andere gebouwen van de Gemeenschap. Zijne Heiligheid (aba) bad dat Allah hem met genade en vergiffenis zou behandelen.

Daud Razzaq Yunus Sahib van Benin die op 27 augustus is overleden. Hij was een van de vroege Ahmadi’s in Benin. Zijn familie is nog geen Ahmadi, Zijne Heiligheid (aba) bad dat Allah hen in staat zou stellen om Ahmadiyyat te accepteren. Hij was een geleerd lid van de Gemeenschap en had een MA-diploma behaald in Frankrijk. Hij was een rechtvaardig persoon die regelmatig was in zijn gebeden. Hij hield van de Beloofde Messias(a) en zijn opvolgers en bestudeerde hun boeken. Hij was ook enige tijd voorzitter van Humanity First in Benin. Hij bood de Gemeenschap verschillende financiële offers en land aan. Zijne Heiligheid (aba) bad dat Allah hem met genade en vergiffenis zou behandelen.

Samengesteld door Afdeling Isha’at van Majlis Khuddam-ul-Ahmadiyya Nederland

OPMERKING: Deze samenvatting is niet de complete vertegenwoordiging van de oorspronkelijke tekst en dient slechts als een herinnering.

Na het reciteren van Tashahhud, Ta’awwuz en Surah al-Fatihah, zei Zijne Heiligheid, Hazrat Mirza Masroor Ahmad(^aba), dat onlangs een zeer dierbare toegewijde, Syed Talay Ahmed, de martelaarsdood stierf in Ghana, Afrika. Wij behoren tot Allah en tot Hem keren wij terug.

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat in de nacht van 23 op 24 augustus het MTA-team, dat een documentaire aan het filmen was, op reis was toen ze werden aangevallen door overvallers die hen vervolgens beschoten met vuurwapens, waarbij twee mensen gewond raakten, Umar Farooq en Syed Talay Ahmed. Op weg naar het ziekenhuis overleed Syed Taalay Ahmed. Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat hoewel er eerdere martelaren van werknemers van MTA International uit andere delen van de wereld zijn geweest, dit de eerste uit het Verenigd Koninkrijk was. Zijne Heiligheid ^(aba) zei ook dat dit allicht het eerste martelaarschap van Waqfe Nau Verenigd Koninkrijk was. Zijne Heiligheid ^(aba) verzocht ook om gebed voor Umar Farooq die tijdens het incident gewond raakte en nog steeds aan het herstellen is.

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat hij de achterkleinzoon was van Hazrat Mirza Bashir Ahmad ^(ra) en Mir Muhammad Ismail ^(ra). Via hen was hij familie van zowel de Beloofde Messias^(as) als zijn vrouw Hazrat Nusrat Jahan Begum Sahiba. Hij was ook de schoonzoon van Ghulam Qadir Shaheed.

Syed Talay Ahmed’s diensten aan de Ahmadiyya Gemeenschap

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat Syed Taalay Ahmed actief was in het dienen van de Ahmadiyya Muslim Youth Association UK in verschillende hoedanigheden, zowel in Majlis Atfalul Ahmadiyya als in Majlis Khuddamul Ahmadiyya. Hij diende ook de gemeenschap in zijn plaatselijke Jama’at van Hartlepool, Verenigd Koninkrijk. Hij werd in 2016 fulltime aangesteld bij het MTA News Team, en daarvoor diende hij The Review of Religions als hoofd van de afdeling indexering en tagging. Hij kreeg de kans om verschillende documentaires te maken voor MTA. Hij was ook degene die het zeer populaire This Week With Huzoor-programma initieerde dat op MTA te zien is.

Incident dat heeft geleid tot zijn martelaarschap

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat Syed Taalay Ahmed erg gepassioneerd was over zijn werk en het afmaken ervan, ongeacht de ontberingen die hij onderweg kon tegenkomen. Zijn belangrijkste focus was altijd om ervoor te zorgen dat het werk werd uitgevoerd. Dit bleek ook uit het incident van zijn martelaarschap, omdat hij zijn reis begon in een tijd waarin een verhoogd gevaar heerste. Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat toen Syed Taalay Ahmed op weg was na enkele opnames, hij zich zorgen maakte over de videobestanden die hij had opgenomen en ervoor wilde zorgen dat de bestanden niet beschadigd/onbruikbaar zouden raken, dus begon hij op zijn laptop al te werken terwijl hij nog aan het reizen was.

Zijne Heiligheid ^(aba) heeft de incidenten beschreven die leidden tot het martelaarschap van Syed Taalay Ahmed. De overvallers begonnen op het voertuig te schieten, waarna ze het voertuig naderden en alle waardevolle spullen meenamen. Syed Taalay Ahmed was in de rug geraakt en had veel bloed verloren. Terwijl de overval plaatsvond, verborg hij snel de laptop en andere apparatuur onder de stoelen zodat de overvallers het niet zouden kunnen vinden. Terwijl ze naar een nabijgelegen kliniek reden, vroeg Syed Talay Ahmed of Zijne Heiligheid ^(aba) op de hoogte was gesteld van dit incident. Vanuit de kliniek werd besloten dat hij naar een ziekenhuis moest worden gebracht. Onderweg zei hij: ‘Vertel Huzoor dat ik van hem hou en vertel mijn familie dat ik van hen hou.’

Een juweel dat ons heeft verlaten

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat dit een prachtig juweel was dat ons heeft verlaten. Dit verlies heeft iedereen geschokt. Hij begreep zijn eed van levenstoewijding en vervulde die tot in de hoogste mate. Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat Syed Taalay Ahmed hem altijd verraste, en hij zich afvroeg hoe een jongere die was opgegroeid in een wereldse omgeving in staat was zijn belofte van toewijding te begrijpen en na te komen. Zijn niveau van liefde en toewijding voor het Khilafat was zo groot dat zelfs sommigen met een diepgewortelde geloofskennis die niet bezitten. Zijn toewijding aan het Khilafat was zo groot dat hij zelfs in zijn laatste momenten voortdurend zijn liefde voor het Khilafat uitte.

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat Syed Taalay Ahmed een paar jaar geleden een gedicht schreef waarin hij zijn liefde voor het Khilafat uitdrukte. Hij begon het gedicht door te zeggen dat hij het meest van Zijne Heiligheid ^(aba) hield, en hij eindigde door te zeggen dat Zijne Heiligheid ^(aba) misschien nooit zou beseffen hoeveel hij van hem hield. Zijne Heiligheid ^(aba) zei echter dat hij dit zelfs vóór de laatste woorden van Syed Taalay Ahmed wist – hij wist hoeveel Syed Taalay Ahmed van hem hield toen hij aan het filmen was met zijn camera, en toen hij hem ontmoette zonder zijn camera. Hij kon zien aan de fonkeling in zijn ogen en het licht op zijn gezicht, eigenlijk aan al zijn handelingen. Zijne Heiligheid (aba) was zich bewust van de liefde die Syed Taalay Ahmed voor hem had.

Zijn overvloedige liefde voor Khilafat

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat er onder de jongeren van de familie van de Beloofde Messias ^(as) niemand was die zoveel van Khilafat hield als Syed Taalay Ahmed, er zijn zelfs maar weinig ouderen die zoveel van Khilafat houden als hij. Hij zou proberen zijn liefde te verbergen, maar op de een of andere manier zou Allah de Almachtige die liefde manifesteren. Hij zou zich zorgen maken over hoe hij de wereld over het Khilafat kon informeren en hoe hij Khilafat het beste kon dienen, zelfs tot het punt dat hij zijn leven moest opofferen.

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat op het moment van de begrafenis van de vierde Kalief ^(rh), terwijl hij bij het graf stond voordat de begrafenis begon, een jonge Syed Taalay Ahmed naast hem kwam staan. Destijds wist Zijne Heiligheid ^(aba) niet wie hij was, maar nu hij de foto ziet, realiseert hij zich dat het zelfs al in die tijd was alsof hij beloofde altijd het Khilafat dienstbaar te zijn.

Buitengewone gehoorzaamheid aan de Khalifa van die tijd

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat hij zelf getuigt van het feit dat Syed Taalay Ahmed zijn eed van levenstoewijding heeft vervuld. Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat hij tijdens een bijeenkomst tegen missionarissen had gezegd dat ze minstens één uur per dag Tahajjud (vrijwillige gebeden vóór zonsopgang) moesten bidden. Ook al was hij geen missionaris, Syed Taalay Ahmed wist dat hij een toegewijde voor het leven was, en dus deed hij ook zijn best om deze instructie uit te voeren. Soms leek hij overdag moe, omdat hij vroeg wakker was geworden om deze instructie van Zijne Heiligheid^(aba), die niet eens rechtstreeks aan hem was gericht, te vervullen. Toch was dit het niveau waarop hij zijn eed van levenstoewijding vervulde.

Zijne Heiligheid ^(aba) richtte zich tot leden van de familie van de Beloofde Messias ^(as) om te leren van het voorbeeld van Syed Talay Ahmed en hun toewijding te vergroten. Er rust geen eer in het onderdeel uitmaken van het nageslacht van een gerespecteerd persoon, tenzij de eigen daden eer waardig zijn.

Getuigenis van de hoogwaardige eigenschappen van Syed Taalay Ahmed

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat veel mensen hem hebben geschreven over zijn uitstekende kwaliteiten en hiermee nog meer licht werpen op zijn niveau van toewijding. Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat het enkel goed zou zijn om enkele van de gevoelens die hij heeft ontvangen te delen.

Zijne Heiligheid ^(aba) deelde de gevoelens van Amer Safir, de redacteur van The Review of Religions, die zei dat Syed Taalay Ahmed hoofd was van het indexerings- en taggingteam dat bijna 100 jaar aan materiaal uit The Review of Religions organiseerde, wat een grote taak was. Alles wat hij deed draaide om het Khilafat. Als hij ooit een instructie van Zijne Heiligheid ^(aba) voor hem te horen kreeg, lichtten zijn ogen op als een kind dat snoep ziet. Zijn werkhouding was geweldig, want er waren tijden dat hij aan twee documentaires tegelijk werkte.

Zijne Heiligheid ^(aba) verklaarde dat Abdul Quddoos Arif, Sadr Khuddamul Ahmadiyya VK, zei dat Taalay Ahmed op jonge leeftijd het vijfdelige commentaar van de Heilige Koran zeer gedetailleerd had gelezen, waarbij hij overal aantekeningen en markeringen had achtergelaten, en hij voltooide het volledige commentaar binnen een paar maanden. Hij zei dat wanneer hij Taalay Ahmed prees voor een documentaire waaraan hij werkte, zijn reactie altijd was om gebeden te vragen, en aan te geven dat dit allemaal te danken was aan de genade van Allah de Almachtige.

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat iemand ooit bezwaar had gemaakt op sociale media tegen de titel van een van zijn documentaires, waarop hij reageerde. Hij zei dat hij de titel alleen verdedigde omdat deze was goedgekeurd door Zijne Heiligheid ^(aba). Als de titel van hemzelf of van iemand anders was geweest, zou hij gezwegen hebben.

Zijne Heiligheid ^(aba) deelde de gevoelens van zijn vrouw Satwat Sahiba, die zei dat Syed Taalay erg aardig, zorgzaam en liefdevol was. Hij was altijd erg dankbaar en steunend, zelfs als ze zich zorgen maakte vanwege het martelaarschap van haar eigen vader. Ze merkte zijn liefde voor de Beloofde Messias ^(as) al heel vroeg in hun relatie op. Hij vertelde verhalen over het Khilafat aan zijn zoon en huilde zelf. Wanneer ze een familie-mulaqaat hadden met Zijne Heiligheid ^(aba), trakteerde hij zijn zoontje naderhand omdat hij zich goed had gedragen. Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat ogenschijnlijk kleine dingen het niveau van iemands oprechtheid en toewijding aangeven. Als hij ooit voelde dat Zijne Heiligheid ^(aba) niet tevreden over hem was (Zijne Heiligheid ^(aba) merkte op dat hij zich geen enkel moment kon herinneren waarin dat het geval was), dan zou hij overvloedig het Tahajjudgebed verrichten. Wanneer hij een geschenk ontving, was hij altijd dankbaar. Hij vertrouwde er altijd op dat Allah hem in zijn behoeften zou voorzien, en in feite is bij verschillende gelegenheden, op de een of andere manier, aan zijn behoeften voldaan en heeft God op de een of andere manier voor hem gezorgd. Hij was erg aardig, vergevingsgezind en koesterde nooit enig vijandschap jegens iemand.

Zijne Heiligheid ^(aba) deelde de gevoelens van Syed Taalay Ahmed’s vader, Syed Hashim Akbar. Hij zei dat hij een droom had gezien over zijn eigen martelaarschap en later hoorde dat zijn zoon Syed Taalay Ahmed dezelfde droom had gezien over het martelaarschap van zijn vader. Hij moet echter gebeden hebben dat hij de marteldood zou sterven in plaats van zijn vader. Toen hij zijn uitstekende eigenschappen zag, aanvaardde God de Almachtige zijn gebed en verleende hem de rang van martelaarschap. Zijn ziel was toegewijd aan de Heilige Profeet ^(sa), en hij leefde en ademde ter wille van het Khilafat. Syed Taalay Ahmed’s moeder, Amatul Shakoor Sahiba, zei dat hij al op jonge leeftijd geneigd was tot religie. Hij was erg goed in zijn studie en haalde goede cijfers.

Zijne Heiligheid ^(aba) vertelde dat de zus van Syed Talay Ahmed, Nudrat Sahiba, zei dat hij vaak laat thuiskwam van zijn werk. Hij keek vaak naar verschillende programma’s en documentaires om zijn eigen vaardigheden in het maken van documentaires te verbeteren. Hij bestudeerde vaak Ahadith (uitspraken van de Heilige Profeet ^(sa)) en was welbespraakt. Hij was vaak in staat om Koranverzen over een bepaalde kwestie te citeren, en hij had ook Arabisch gestudeerd en Arabische grammatica geleerd. Nudrat Sahiba deelde ook twee dromen die een aanwijzing lijken te zijn voor zijn martelaarschap.

Zijne Heiligheid ^(aba) deelde de gevoelens van de jongste zus van Syed Taalay Ahmed, die zei dat hij een uitstekend rolmodel was en dat ze veel van hem heeft geleerd. Hij vertelde haar dat hij op weg van en naar het werk luisterde naar lessen over de Heilige Koran, gegeven door de Vierde Kalief ^(rh). Hij leerde haar dat je, zelfs als je grappen maakt, geen grappen mag maken over welke religie dan ook.

Zijne Heiligheid ^(aba) deelde de gevoelens van Abid Khan, perssecretaris van de Ahmadiyya Gemeenschap en oom van moederszijde van Syed Talay Ahmed. Hij zei dat Syed Taalay Ahmed een diepe liefde voor de Beloofde Messias ^(as) bezat, hoewel hij er buitengewoon trots op was uit het nageslacht van de Beloofde Messias ^(as) te komen, deelde hij dit feit nooit openlijk en hij gebruikte het ook nooit om bevoordeeld te worden. Voordat hij vertrok op zijn reis naar Afrika, op instructies van Zijne Heiligheid ^(aba), maakte hij een gedetailleerd schema van zijn dagelijkse werk. Hij zei dat als hij er achter zou komen dat de instructie van Zijne Heiligheid ^(aba) ook maar een klein beetje afweek van zijn eigen mening, hij het van harte zou accepteren. Hij zei dat Syed Taalay Ahmed het tot zijn missie had gemaakt om van MTA News een sterke afdeling binnen MTA te maken, en door vastberadenheid en hard werken was hij in staat om dit te bereiken.

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat een aspect dat Adam Walker Sahib opmerkte bij Syed Taalay Ahmed was dat hij zeer nauwgezet werkte en altijd nieuwe manieren zou bedenken om de boodschap van de Beloofde Messias ^(as) over te brengen. Hij zei dat hij altijd eerlijk en oprecht was in alles wat hij zei.

Zijne Heiligheid (aba) zei vervolgens dat Naseem Bajwa vertelde dat terwijl hij de missionaris in Bradford was, hij merkte dat de jonge Syed Taalay Ahmed altijd gehoorzaam was, respectvol naar zijn ouderlingen, verantwoordelijk, altijd bezig in het gedenken van God, en gepassioneerd over het prediken van de boodschap van de Islam en Ahmadiyyat. Zijne Heiligheid ^(aba) presenteerde vervolgens de gevoelens van Nosherwan Rasheed, een missionaris en collega van Taalay Ahmed. Hij zei dat Syed Taalay Ahmed de afgelopen drie jaar als een broer voor hem was. Hij was regelmatig in het verrichten van gebeden, vasten en het geven van aalmoezen.

Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat Syed Taalay Ahmed zijn plicht vervulde als het spirituele en fysieke nageslacht te van de Heilige Profeet ^(sa) evenals de Beloofde Messias ^(as). Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat het daarom passend is dat Allah de Almachtige de Islamitische maand Muharram koos voor Syed Taalay Ahmed om dit offer te kunnen brengen.

Zijne Heiligheid ^(aba) bad dat Allah de Almachtige de status van Syed Taalay Ahmed mag blijven verhogen. Hij heeft vast een plaats in het Paradijs gekregen in de buurt van de Heilige Profeet ^(sa). Sterker nog, iemand heeft een droom gehad waarin hij naar de Heilige Profeet ^(sa) rende die hem verwelkomde. Zijne Heiligheid ^(aba) bad dat zijn familie dit verlies met geduld mag dragen. Zijne Heiligheid ^(aba) zei dat hij na het vrijdaggebed het begrafenisgebed van Syed Taalay Ahmed zou leiden.

Samengesteld door Afdeling Isha’at van Majlis Khuddam-ul-Ahmadiyya Nederland

OPMERKING: Deze samenvatting is niet de complete vertegenwoordiging van de oorspronkelijke tekst en dient slechts als een herinnering.

Rechtgeleide Kaliefen – Hazrat Umar ibn al-Khaṭṭāb (ra)

Na het reciteren van Tashahhud, Ta’awwuz en Surah al-Fatihah, zei Zijne Heiligheid, Hazrat Mirza Masroor Ahmad (aba) dat hij zou doorgaan met het belichten van incidenten uit het leven van Hazrat Umar (ra).

De slag bij Gundeshapur

Huzoor (aba) zei dat een van de veldslagen die in de tijd van Hazrat Umar (ra) werd gevochten, de Slag bij Gundeshapur was. Deze vond plaats in de stad Khuzestan. De strijd duurde enige tijd en beide partijen waren volhardend. Tijdens deze strijd besloot een moslim een teken van vrede te presenteren. Toen de vijand dit zag, opende deze de poorten van het fort. Meteen renden de mensen naar buiten omdat ze dachten dat de strijd over was en zeiden dat ze de Jizyah [belasting] zouden betalen en in ruil daarvoor de vrede zouden krijgen. Nadat Hazrat Umar (ra) op de hoogte werd gebracht dat dit teken in feite niet van de moslims was, zei hij dat Allah de Almachtige veel belang heeft gehecht aan het nakomen van iemands beloften en deze overeenkomst daarom na moest worden gekomen. Op deze manier kwam er een einde aan deze strijd en keerde het moslimleger terug.

De verovering van Iran

Met betrekking tot de verovering van Iran en de motieven erachter, zei Huzoor (aba) dat het de wens van Hazrat Umar (ra) was om een einde te maken aan de strijd tussen Irak en Ahwaz, een plaats in Iran. Vaak sprak hij zijn wens uit voor een soort barrière tussen de twee om zo beweging in beide richtingen te voorkomen. Dit was echter niet mogelijk door de regelmatige aanvallen vanuit de Perzische kant. In 17 AH kwam een moslimdelegatie van het leger naar Hazrat Umar (ra). Hij vroeg de delegatie waarom de afspraken in veroverde landen nog steeds werden geschonden. Hij zei dit met de gedachte dat de moslims misschien problemen voor de mensen daar aan het veroorzaken waren. De delegatie antwoordde dat dit niet het geval was en dat de moslims zich aan hun eed hielden. Een lid van de delegatie, Ahnaf bin Qais, zei toen: ‘U heeft ons verboden om verdere militaire stappen te zetten en hier te blijven. De koning van Iran leeft echter nog en de Iraniërs blijven ons aanvallen. Het kan niet zo zijn dat er op één plek tegelijkertijd twee regeringen zijn’. Dit toont aan dat de moslims nooit gebieden hebben veroverd om gewoonweg oorlog te voeren. Ze reageerden slechts op de aanvallen van de tegenstanders door defensief terug te vechten. Op die manier werden er dus wel eens gebieden veroverd.

De slag bij Nahavand

Pas in 21 AH besloot Hazrat Umar (ra) om actie te ondernemen toen een groot leger van de Iraniërs zich had verzameld. Dit was tevens het moment waarop de Slag bij Nahavand, ook bekend als de overwinning der overwinningen plaatsvond. Na twee verschrikkelijke nederlagen te hebben geleden, deden de Iraniërs een laatste poging om te overwinnen. Nahavand was een stad omringd door bergen. Hazrat Sa’d (ra) informeerde Hazrat Umar (ra) over het grote leger dat werd verzameld. Vervolgens werd Hazrat Ammar bin Yasir (ra) aangesteld om de zaak te leiden. Hazrat Umar (ra) hield een krachtige toespraak waardoor moslims zeiden bereid te zijn te doen wat Hazrat Umar (ra) ook maar besloot; of het nu in Medina blijven was of dat het ten strijde trekken was. Hazrat Uthman (ra) stelde voor dat hij ook naar de frontlinie zou gaan om te vechten. Hazrat Umar (ra) won verder advies in. Hazrat Ali (ra) zei dat het moslimleger in drieën verdeeld moest worden, zodat Medina ook beschermd was. Uiteindelijk besloot Hazrat Umar (ra) dat het gepast was om iemand anders te sturen en stelde hij Hazrat Nu’man bin Muqarrin (ra) aan voor deze grote taak.

Nadat Hazrat Nu’man bin Muqarrin(ra) was vertrokken, ontving hij een brief van Hazrat Umar(ra) om met de moslims op te rukken. In deze brief vermeldde Hazrat Umar (ra) ook wie hem zou vervangen als Hazrat Nu’man bin Muqarrin(ra) zou sneuvelen Met betrekking tot het Iraanse leger zeggen historici dat het 60.000 man sterk was. Sommige bronnen vermelden zelfs dat het 100.000 man sterk was. Echter, volgens Sahih Bukhari waren het 40.000 manschappen. Toen beide legers oog in oog kwamen te staan, zeiden Iraniërs grove woorden tegen de moslims en dreigden ze hen volledig te vernietigen, waarop beide partijen zich gereed maakten voor de strijd. De Iraniërs vochten vanuit hun fort en loopgraven. Ze kwamen alleen op bepaalde momenten naar buiten op het slagveld om zich vervolgens weer terug te trekken. De moslims bevonden zich echter wel in het open slagveld. Een metgezel suggereerde een tactiek waardoor de Iraniërs zouden denken dat de moslims zich terugtrokken en daardoor hun poorten zouden openen zodat ze de in hun ogen terugtrekkende moslims konden najagen. Dit is precies wat er gebeurde en Hazrat Nu’man bin Muqarrin(ra) hield zo’n krachtige toespraak dat het de moslims in tranen achterliet, voordat ze de vijand aanvielen. Er werd zoveel bloed vergoten in deze strijd dat zelfs de paarden uitgleden. Hazrat Nu’man bin Muqarrin(ra) viel ook van zijn paard en sneuvelde. De strijd duurde de hele dag en toen het nacht werd hadden de moslims de overwinning behaald en de stad veroverd.

Toen Hazrat Umar (ra) het nieuws hiervan ontving, sprak hij zijn dankbaarheid uit aan Allah de Almachtige. Toen hem verteld werd over de moslims gesneuveld waren, huilde en bad hij voor elk van hen, waarna hij zei dat Allah de Almachtige aan deze mensen de eer van het martelaarschap had geschonken.

Huzoor (aba) zei dat Hazrat Umar (ra) werd verteld dat zolang de Iraniërs aan de macht zouden zijn in bepaalde gebieden, zij dezelfde problemen zouden blijven veroorzaken. Dus gaf Hazrat Umar (ra) toestemming aan de moslims om ten strijde naar deze gebieden te trekken om voor eens altijd een einde te maken aan de problemen.

De veroveringen van Isfahan en Hamedan

Hazrat Umar (ra) stelde Hazrat Abdullah bin Abdillah (ra) aan voor de verovering van Isfahan. Hij kreeg de opdracht om naar Isfahan te trekken, waar een leger op hem wachtte. Na een hevig gevecht trok de vijand zich terug. De moslims rukten op en omsingelden de stad, die zich vervolgens aan de moslims overgaf.

Huzoor (aba) vermeldde dat Hamedan ook werd veroverd na de slag bij Nahavand. Maar het pact werd verbroken door de Iraniërs en er was een leger samengesteld om de moslims te bestrijden. Hazrat Umar (ra) gaf opdracht om een moslimleger samen te stellen om de Iraniërs te bestrijden. Na tegen de Iraniërs te hebben gevochten herwonnen de moslims de stad Hamedan.

Huzoor (aba) zei dat hij verdere veldslagen zal blijven aanhalen in toekomstige preken insha’Allah.

Gebed voor overledenen

Huzoor (aba) zei dat hij de overlijdensgebeden van de volgende overleden leden zou leiden.

Muhammad Diyantono Sahib uit Indonesië, die op 15 juli op 47-jarige leeftijd is overleden. ‘Voorwaar, tot Allah behoren wij en tot Hem zullen wij terugkeren.’ Hij werd niet als moslim geboren, maar vond het interessant om naar de moskee te gaan en over de islam te leren. Nadat hij Ahmadiyyat had aanvaard, studeerde hij in Jamia en studeerde af in 2002. Door zijn prediking hadden veel mensen Ahmadiyyat aanvaard. Tijdens zijn tijd als missionaris kreeg hij veel tegenstand te verduren. Huzoor (aba) bad dat Allah hem in zijn rang verheft en zijn kinderen in staat stelt zijn goede daden voort te zetten.

Sahibzada Farhan Latif Sahib uit Chicago, die de achterkleinzoon was van Hazrat Sahibzada Abdul Latif Shaheed Sahib (ra). Hij stond altijd klaar om te dienen. Hij laat drie kinderen en zijn ouders na. Hij was 45 jaar oud op het moment van zijn overlijden. Huzoor (aba) bad dat moge Allah de Almachtige hem genade en vergeving schenken en zijn kinderen in staat stellen stevig aan de Gemeenschap gehecht te blijven.

Malik Mubasher Ahmad Sahib uit Lahore, die op 21 november is overleden. Hij was de zoon van Malik Ghulam Fareed Sahib. Hij heeft de Jamaat in verschillende hoedanigheden gediend. Huzoor (aba) bad dat moge Allah de Almachtige hem genade en vergeving schenken.

Samengesteld door Afdeling Isha’at van Majlis Khuddam-ul-Ahmadiyya Nederland